Ἡ οἰκία Μιαούλη καί τό Volvo Ἠλιόπουλου

Ἕνα στιγμιότυπο τοῦ 1963, σέ ἕνα σημεῖο πού δέν ὑπάρχει πιά...

Αὐτή ἡ νύχτα μένει: Ἡ σκηνή πού ἔγινε viral ἀπό τό κοινό!

Ἡ ἐπεισοδιακὴ ἄφιξη δύο τραγουδιστριῶν ἀπὸ τὴν Ξάνθη στὸ Ἀγρίνιο μὲ τὸ λεωφορεῖο.

Ἑπτά κλίκ πού μᾶς γυρίζουν στή δεκαετία τοῦ '70

Ἀποκλειστικὲς ἀπεικονίσεις ἀπὸ τὸ «The Little Drummer Girl» τοῦ κ. Πὰρκ Τσὰν Γοὺκ γιὰ τὸ BBC.

Τέσσερις θρύλοι στό Decemberfest τῶν Busoldtimers

Μεγαλύτερη ἀπὸ ποτὲ ἡ ἐτήσια συνάντηση τῶν ἱστορικῶν λεωφορείων.

Ἀποκριάτικη συνεστίασις τῷ 1962 εἰς τήν οἰκίαν Βεργῆ

Ἡ φωτογραφία του Κλεισθένους δημοσιεύεται γιὰ πρώτη φορά, 62 ἔτη μετὰ τὴν λῆψιν της.

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΑΛΙΑ ΛΕΩΦΟΡΕΙΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΑΛΙΑ ΛΕΩΦΟΡΕΙΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

17/03/24

Ἀποκριά στό 4/102, Scania Ταγκαλάκη, στούς Ἀμπελοκήπους

 Μιὰ ἀπίθανη ἀφήγηση γιὰ τὴν ἱστορία μιᾶς φωτογραφίας στὸ τέρμα τοῦ Ἁγίου Δημητρίου μπελοκήπων 


Ἕνα νοσταλγικὸ ταξίδι στὸ χρόνο ἐπεφύλασσε στὴν ὁμάδα μας ὁ ἀγαπητὸς φίλος κ. Ἀλέξανδρος Παπανδρέου, ὁ ὁποῖος ἀνήρτησε φωτογραφία ἀπὸ τὸ προσωπικό του ἀρχεῖο, ἀπὸ μιὰ ἀποκριὰ στὸ μακρυνὸ 1959. Ἀπεικονίζεται ὡς «καουμπόης» μπροστὰ στὸ 102 τοῦ 4ου ΚΤΕΛ, Scania Vabis B7157 κατασκευῆς Ταγκαλάκη, τὸ ὁποῖο βρισκόταν στὸ τέρμα τῆς γραμμῆς «119 Πλατεῖα Κάνιγγος – Ἅγιος Δημήτριος Ἀμπελοκήπων».

Αὐτὴ ἡ φωτογραφία γίνεται ἀκόμα πιὸ συγκινητική, ἂν προσέξει κανεὶς τὴν ἀφήγηση τοῦ κ. Παπανδρέου, γιὰ μιὰ Ἀθήνα ποὺ μοιάζει σὲ ἐλάχιστα πράγματα μὲ τὴ σημερινή.

«Ἡ πινακίδα πάνω ἀπ’ τὸ παρμπρὶζ τῶν "Scania Vabis" ἢ τῶν "Volvo" ἔγραφε «γ. Δήμ. Ἀμπελ.» καὶ πιὸ πάνω στόν ‘παπά’ ἀναγραφόταν ὁ ἀριθμός ‘119'. H ἀφετηρία τῆς γραμμῆς ἦταν ἔξω ἀπὸ τὸ σπίτι μας στὴν Πανόρμου, ἐκεῖ ποὺ βρίσκονται σήμερα τὰ γραφεῖα τοῦ 7ου Δημοτικοῦ Διαμερίσματος τῶν Ἀθηνῶν», θυμᾶται. 


Σὲ ἐκεῖνο τὸ σημεῖο ὁ δρόμος ἦταν χωμάτινος ἐνῷ ἀπὸ τὴν ἄλλη πλευρὰ πρὸς τὰ πάνω εἶχε γίνει ἀσφαλτόστρωση μέχρι τὴν ὁδὸ Ἀργολίδος.  


Τά δρομολόγια


Τὸ λεωφορεῖο ἔφευγε γεμᾶτο ἀπὸ τὴν Πανόρμου ἀπὸ τὰ ξημερώματα ἕως τὶς ἐννιάμιση τὸ πρωί, ἐνῷ ἀντιστρόφως ἐπέστρεφε ἀπὸ τὴν Πλατεῖα Κάνιγγος γεμᾶτο κόσμο ἀπὸ τὴ μιάμιση ἕως τὶς τρεισήμισυ.

«Κατέβαζε τοὺς ἐπιβάτες ἀπέναντι στὴν ἄσφαλτο, ἔκανε ἀναστροφὴ κι ἄραζε μπροστὰ στὴν ἐξώπορτά μας. Εἶχαν φτιάξει μὲ σιδηροκατασκευὴ κι ἕναν θάλαμο, σκοτεινὸ καὶ κρύο. Ἂν τοῦ ἔβαζες ρόδες, νόμιζες ὅτι ἦταν τρέϊλερ γιὰ τὸ λεωφορεῖο», συνεχίζει ὁ κ. Παπανδρέου καὶ ἀκόμα φέρνει στὴ μνήμη του τὸν σταθμάρχη μὲ τὸ χαρακτηριστικὸ καπέλο του, νὰ φορ μιὰ πατατούκα τὸ καταχείμωνο γιὰ νὰ γλυτώσει ἀπ’ τὸ κρύο. Θυμᾶται χαρακτηριστικὰ ὅτι κάτω ἀπὸ τὰ πόδια του, ὁ σταθμάρχης ἔβαζε χοντρὸ χαρτόνι νὰ μὴν πάθει κρυοπαγήματα.

Ἡ γιαγιὰ ἀπὸ τὴν Πόλη

«Ὅταν εἶδε ἡ γιαγιά μου, ἡ Πολίτισσα, αὐτὸ τὸ μαῦρο χάλι κι ἄρχισε νὰ τοῦ πηγαίνει ἑλληνικὸ καφέ, νεράκι, γλυκὸ τοῦ κουταλιοῦ ἢ σπιτικὰ κουλούρια. Καμμιὰ φορὰ μάλιστα, πήγαινε καὶ φαγητὸ ἀπ’ τὸ τσουκάλι τοῦ σπιτιοῦ. Μιὰ μέρα τοῦ εἶπε: ‘Νὰ σὲ πῶ, θὰ παγώσεις ἐδῶ μέσα καὶ θὰ στραβωθεῖς. Θὰ σοῦ δώσουμε ρεῦμα’. Πῆρε λοιπὸν ἕνα καλώδιο μὲ μιὰ λάμπα στὴν ἄκρη, τὸ πέρασε ἀπ’ τὸ σταθμαρχεῖο πάνω ἀπ’ τὰ κάγκελα τοῦ μπαλκονιοῦ καὶ μπῆκε στὴν πρίζα γιὰ νὰ βλέπει καὶ νὰ κάνει τὴ δουλειά του σὲ ἀνθρώπινες συνθῆκες», λέει.

Στὴν ἐρώτηση ἂν ὁ σταθμάρχης ἔβαζε καὶ καμμιὰ «κουκουνάρα» νὰ ζεστάνει τὰ πόδια του, ὁ κ. Παπανδρέου δὲν τὸ ἀποκλείει καὶ σημειώνει ὅτι τότε οἱ λογαριασμοὶ τῆς ΔΕΗ ἐκδίδονταν μὲ τὴν ἀντίληψη τῆς κοινωνικῆς παροχῆς καὶ τῆς κοινῆς ὠφέλειας.



Κι ἀκολουθεῖ ἡ ἐρώτηση, ἂν τό... ἠλεκτροδοτούμενο σταθμαρχεῖο τοῦ τέρματος στὸν Ἅγιο Δημήτριο Ἀμπελοκήπων εἶχε ρεῦμα ὅλο τὸ εἰκοσιτετράωρο. «Ὅταν χρειαζόταν, ὁ σταθμάρχης ἔβγαινε ἀπὸ τὸ κλουβί του καὶ φώναζε: «Κυρὰ Θεανώ! Ἔ, κυρὰ Θεανώ! Ρεῦμα!» Ἡ γιαγιὰ ἔβαζε τὸ καλώδιο στὴν πρίζα κι ὅταν τελείωνε ἡ βάρδια μὲ τὸ τελευταῖο δρομολόγιο, πρὶν ἀκόμα φύγει τὸ λεωφορεῖο, ἡ κυρὰ Θεανὼ ἔβγαζε τὴν πρίζα κι ὁ σταθμάρχης ἀνέβαινε στὴ θέση ἀπέναντι ἀπὸ τὸν ὁδηγὸ γιὰ νὰ πάει στὸ σπιτάκι του».

Σημεῖο ἀναφορᾶς τὸ σταθμαρχεῖο

Ἡ ἀφήγηση τοῦ κ. Παπανδρέου δείχνει πραγματικὰ μιὰ ἄλλη ἀντίληψη ποὺ ὑπῆρχε στὴν κοινωνία, ὅταν ὅλοι ἦταν πιὸ ὑποστηρικτοὶ πρὸς τὸν συνάνθρωπο. Τὸ παράδειγμα τῆς κυρὰ-Θεανώς, τὸ ἀντέγραψαν κι ἄλλοι ἀπὸ τοὺς γείτονες ποὺ ὅταν χρειάστηκε, πήγαιναν ἕναν μεζὲ στὸ σταθμάρχη ἢ στοὺς ὁδηγοὺς καὶ τοὺς εἰσπράκτορες. Δὲν ὑπῆρχε γιορτὴ ἢ ἀργία καὶ νὰ μὴν πάρουν κολατσιὸ ἐκεῖνοι ποὺ δούλευαν πάνω στὸ λεωφορεῖο, τὸ ὁποῖο συνέδεε τὴ γειτονιά μέ τὸ κέντρο τῆς μεγάλης πολιτείας.

«Τότε ὅλοι ἔδιναν. Μὰ ἕνα πιάτο φαΐ, μὰ λίγο ψωμί, μὰ λίγο κρασὶ στὸ διπλανό.. Ὄχι πὼς περίσσευαν δηλαδή, ἀλλὰ ἦταν σὰν μιὰ ἐσωτερικὴ ἐπιτακτικὴ ἀνάγκη τὸ δώσιμο. Καὶ τὸ ἔκαναν ὅλοι. Πῶς νὰ μὴ χαμογελάει ὕστερα ὁ κόσμος; Παρὰ τὴ φτώχεια καὶ τὰ χιλιάδες προβλήματα ἐκείνης τῆς ἐποχῆς, ὁ κόσμος χαμογελοῦσε. Δὲν ἤμασταν κουμπωμένοι βρὲ ἀδερφέ, δὲν τὰ βλέπαμε ὅλα μὲ καχυποψία μὲ μιζέρια μὲ κακία. Ὄξω καρδιὰ κι Ἅγιος ὁ Θεός», ἀφηγεῖται ὁ κ. Ἀλέκος καὶ μᾶς ταξιδεύει ἀρκετὲς δεκαετίες πίσω μὲ ἀφορμὴ τὴν φωτογραφία του «καουμπόη» στὶς ἀποκριὲς τοῦ 1959.

Ἀφήγηση σὰν ἀσπρόμαυρη ταινία

Ὁ ἐπίλογος αὐτοῦ τοῦ σημειώματος ἔχει τὴν ἴδια ἀξία μὲ τὴν ἱστορία ποὺ διαβάσατε ὡς ἐδῶ. Γιὰ νὰ βγεῖ αὐτὴ ἡ φωτογραφία μπροστὰ στὸ λεωφορεῖο, χρειάστηκε ἀγάπη καὶ νοικοκυροσύνη νὰ φτιαχτεῖ μιὰ στολὴ ποὺ δὲν ἦταν ἀγορασμένη ἢ πολυτελής. Ἀρκοῦσαν ἕνα μαῦρο ὑφασμάτινο παντελόνι, ἕνα σιρίτι στὸ πλάι ραμμένο μέ τὸ χέρι, ἕνα καρῶ πουκάμισο, ἕνα μαντήλι τοῦ μπαμπᾶ γιὰ τὸ λαιμό, ἕνα καουμπόικο καπέλο ἀπὸ τὸ ψιλικατζίδικο τῆς γειτονιᾶς καὶ μιὰ πλαστικὴ ζώνη μὲ θήκη πιστολιοῦ κι ἕνα ψεύτικο πιστόλι μὲ χάρτινο ρολὸ καψούλια ἀπὸ κάποιο πανηγύρι.


Ὁ κ. Παπανδρέου θυμᾶται τί ἔγινε μετὰ τὸ «κλὶκ» τοῦ φωτογράφου: «Βγῆκε μὲ τὴ μαύρη σφυρίχτρα ὁ σταθμάρχης κι ἀφοῦ ἔδωσε σῆμα ἀναχώρησης μὲ ὅλη τὴ δύναμη τῆς ἀνάσας του, ὁ ὁδηγὸς πῆρε θέση στὸ τιμόνι κι ἔβαλε μπροστὰ στὸ Scania. Ὅσο αὐτὸ γουργούριζε ὁ «τέρμα τὰ μία καὶ τριάντα» ἔκοβε εἰσιτήρια ἀπὸ ἐμπρὸς πρὸς τὰ πίσω, μέχρι νὰ κάτσει στὸ γραφειάκι του. Τότε ἔκλειναν οἱ πόρτες μὲ ἐκεῖνες τὶς μανιβέλες ποὺ μοιάζανε μὲ βρῦσες κάνοντας «τσααααααααααφ»... Ὁ ὁδηγὸς ἔλυνε ἐκεῖνο τὸ πελώριο χειρόφρενο ἀριστερά του, ἔβαζε κατηφόριζε σιγανὰ κι ἔβγαινε στὴν ἄσφαλτο. Ἔστριβε στὴν Κεδρηνοῦ κι ἔτσι ἄλλο ἕνα δρομολόγιο ἦταν ἐν ἐξελίξει»...

Τὸ λεωφορεῖο τῆς ἱστορίας μας δὲν ἔχει σωθεῖ σὲ ἄλλη φωτογραφία ἀπὸ ἀνοικτὲς πηγὲς ἢ ἀπὸ ἀρχεῖα ἐφημερίδων. Τὸ 102 τοῦ 4ου ΚΤΕΛ μένει στὴν ἱστορία χάρη στὸν κύριο Παπανδρέου. 

Γιὰ τὴν ἱστορία, αὐτὸ τὸ λεωφορεῖο κυκλοφόρησε μὲ ἀριθμὸ κυκλοφορίας 44920 ἀπὸ τὶς 29 Νοεμβρίου 1958 ἕως τὴν 1η Αὐγούστου 1981, ὁπότε ἀποσύρθηκε μαζὶ μὲ τὰ 4/63 Scania Vabis Ταγκαλάκη καὶ 4/97 Scania Vabis «ΒΙΟ».

Καλὴ Σαρακοστὴ σὲ ὅλους!


Κείμενον: ΛουκιανὸςΚάλλιμπαν

Φωτογραφίες: Ἀρχεῖο Ἀλέκου Παπανδρέου, 
Ἀρχεῖο ΛΑΕΓΕ, 
Ἀνοικτές πηγές στό διαδίκτυο



Περισσότερες δημοσιεύσεις

γιὰ τὸ 4ο ΚΤΕΛ μὲ ἕνα κλὶκ ἐδῶ.

 

Διαβάστε ἀκόμα:

12/01/24

Ἡ ἱστορικὴ ἀλλαγὴ χρωματισμοῦ εἰς τὰ Ο405N τῆς Ε.ΘΕ.Λ.

Πότε ἤλλαξαν αἱ χρωματικαὶ
ἀποχρώσεις τῶν ἀστικῶν λεωφορείων


Μετὰ τὴν κατάργησιν τῶν Συγκοινωνιακῶν Ἐπιχειρήσεων καὶ τὴν σύστασιν τῆς Ε.ΘΕ.Λ., ἅπαντα τὰ λεωφορεῖα «ΜΕΡΣΕΝΤΕΣ» Ο405Ν ἐνετάχθησαν εἰς τὸν στόλον της καὶ ἠλλάγησαν τὰ χρώματά των.

Εἰς τὴν παροῦσαν δημοσίευσιν παρουσιάζεται τὸ ὑπ' ἀριθμὸν κυκλοφορίας ΥΕΚ - 5232 καὶ ἀριθμὸν ἀλεξηνέμου 232 λεωφορεῖον μείζονος τύπου «ΜΕΡΣΕΝΤΕΣ» Ο405Ν τὸ ὁποῖον ἐφωτογραφήθη εἰς τὴν ἀφετηρίαν τῶν λεωφορείων Νέας Σμύρνης εἰς τὴν Ὁδὸν Σταδίου τὴν Τρίτην 06 Ἰανουαρίου 2004. 

Τὸ λεωφορεῖον αὐτὸ ἐξετέλει δρομολόγια εἰς τὴν γραμμὴν 110 (Νέα Σμύρνη – Παλαιὸν Φάληρον).

Κείμενον: Κυριάκος Γκλεζάκος 

Φωτογραφία: Ἀπ. Κουρμπέλης / Ὁμὰς Ἐρεύνης τῆς Ἱστορίας τῆς Ἀθηναϊκῆς Συγκοινωνίας, ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΜΦΟΡΕΙΑ ΕΙΣ ΤΟ ΜΕΤΡΟ (Τόμος 1ος: Λεωφορεῖα καὶ Τρόλλεϋ), Ἐκδόσεις Μίλητος, Ἀθῆναι 2007.


Διαβάστε περισσότερα:

08/01/24

Τεχνική σύνοψις περί τῶν ἐν Ἀθήναις ΜΕΡΣΕΝΤΕΣ Ο405Ν

Χρήσιμα στοιχεῖα διὰ τὴν ἱστορίαν τῶν θρυλικοτέρων λεωφορείων τῆς τελευταίας τριακονταετίας


Ἀκολουθεῖ κείμενον τοῦ κ. Κυριάκου Γκλεζάκου:

Τὸ 1993 αἱ Συγκοινωνιακαὶ Ἐπιχειρήσεις σκοποῦσαι τὴν ἀνανέωσιν τοῦ στόλου τῶν ἐν Ἀθήναις (κατὰ τὸ πλεῖστον) κυκλοφορούντων λεωφορείων "ΜΑΓΚΙΡΟΥΣ Ντώϋτς" διὰ 300 λεωφορείων μείζονος τύπου "ΜΕΡΣΕΝΤΕΣ" Ο405Ν, ἅτινα ἐκινοῦντο διὰ κινητῆρος πετρελαίου ἀποδόσεως 250 γερμανικῶν ἵππων ἢ 184.000 βάττ.
Ἡ μετάδοσις κινήσεως ὑπηρετεῖτο διὰ αὐτομάτου κιβωτίου ταχυτήτων ZF Ecomat 5 HP 500. Αἱ διαστάσεις των ἦσαν: 11,910 μ. x 2,500 μ. x 2,935 μ. Ἠδύναντο νὰ μεταφέρουν 38 καθημένους καὶ 68 ὀρθίους ἐπιβάτας. Αἱ γραμμαὶ τὰς ὁποίας ἐξυπηρέτουν ἀνεγράφοντο εἰς εἰδικὸν ἠλεκτρονικὸν πίνακα, ἐλεγχόμενον διὰ μικροϋπολογιστοῦ ἄνωθεν τοῦ ὁδηγοῦ καὶ ἡ ἕδρα των ἦτο Ἁμαξοστάσιον εἰς Ἑλληνικόν. 

Ὡς χαρακτηριστικὸν χρῶμα των υἱοθετήθη τὸ κυανοῦν. 

Ἀπεσύρθησαν ἐκ τῆς δημοσίας κυκλοφορίας τὴν Κυριακὴν 24 Δεκεμβρίου 2023 ὁπότε ἐξετελέσθη τὸ πρῶτον καταγεγραμμένον δρομολόγιον, σταθμεύσαν ὀριστικῶς εἰς τὸ Ἁμαξοστάσιον τῆς Ἀνθούσης.

Φωτογραφία: Τὸ ἀστικὸν λεωφρεῖον "ΜΕΡΣΕΝΤΕΣ" Ο405Ν ὑπ' ἀριθμὸν κυκλοφορίας ΥΕH-7439 καὶ ἀριθμὸν ἀλεξηνέμου 60 τῆς 5ης Συγκοινωνιακῆς Ἐπιχειρήσεως, φωτογραφηθὲν τὴν Κυριακὴν 28 Νοεμβρίου 1993 εἰς Ἅγιον Τρύφωνα Τερψιθέας. Ἐξυπηρέτει τὴν γραμμὴν 159 (Ἀθῆναι – Ἀργυρούπολις) (Ἀπόστολος Κουρμπέλης, Ὁμὰς Ἐρεύνης τῆς Ἱστορίας τῆς Ἀθηναϊκῆς Συγκοινωνίας, ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΜΦΟΡΕΙΑ ΕΙΣ ΤΟ ΜΕΤΡΟ (Τόμος 1ος: Λεωφορεῖα καὶ Τρόλλεϋ), Ἐκδόσεις Μίλητος, Ἀθῆναι 2007).


Διαβάστε περισσότερα:


12/08/23

DAF Den Oudsten περνᾷ κάτω ἀπό τή μπάρα...

Οἱ πρῶτες κυκλοφοριακές ἀπορρυθμίσεις
γύρω ἀπό τό Μοναστηράκι, τό 2000 

Σπάνια φωτογραφία ἀπό τό ἀρχεῖο τῆς #ΛΑΕΓΕ πού δημοσιεύθηκε τόν Ὀκτώβριο τοῦ 2000 στήν ἐφημερίδα «Ἀθηναϊκή».

Ἐκείνη τήν ἐποχή ἔκλεισε ὁ δρόμος ἀπό τήν #Ἑρμοῦ καί #Ἀσωμάτων μέχρι τό τέλος τῆς Διονυσίου Ἀρεοπαγίτου μέ μπάρα πού ἄνοιγε μόνο γιά τή διέλευση λεωφορείων. Ἐδῶ το #DAF #DenOudsten ΥΕΜ-4859, εἰσαγωγῆς #Βιαμάξ, τῆς #ΕΘΕΛ στό δρομολόγιο «230 Κουμουνδούρου - Γουδί», σέ ἀντικατάσταση τῆς παλιᾶς γραμμῆς «Θησεῖο – Γουδί»

Κι ὅμως πέρασαν δύο δεκαετίες ἀπό τότε.

#pic #photography #picoftheday #photooftheday #busoldtimershellas #busoldtimers_gr #λεωφορεῖο #Ἀθήνα #Netherlands #Biamax #urban #millenials #oldcity #oldathens

Διαβάστε περισσότερα:

05/08/23

Πατέρας ποιοῦ γνωστοῦ καλλιτέχνη ἦταν ὁ ὁδηγός τοῦ 5/102

 Ἡ φωτογραφία πού βγῆκε
ἀπό ἀνάγκη κι ἔμεινε στήν ἱστορία
 

Στίς ἀφετηρίες τῆς ὁδοῦ Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως καί Ἱπποδαμείας, μπροστά στό βομβαρδισμένο (ἀπό τούς συμμάχους) ναό τῆς Ἁγίας Τριάδος ἔκαναν τέρμα τά λεωφορεῖα πού ἔφευγαν πρός τόν Κορυδαλλό, τήν Ἁγία Βαρβάρα καί τό Αἰγάλεω. Ὕστερα ἀπό χρόνια μεταφέρθηκαν μπροστά στά ξηροκαρπάδικα μπροστά ἀπό τή «Σχολή τῶν Καλογραιῶν», τή «Ζάν Ντ' Ἀρκ». Στό ἴδιο σημεῖο βρίσκονταν καί οἱ ἀφετηρίες τῶν γραμμῶν «70 Ἀθῆναι -Πειραιεύς», δίπλα τό «123 Πειραιεύς - Ἅγιος Ἰωάννης Ρέντη» καί μαζί το «128 Πειραιεύς -Ἅγιοι Ἀνάργυροι»

Τό στιγμιότυπο πού βλέπουμε ἐδῶ προέρχεται ἀπό τό καλοκαίρι τοῦ 1955. Στήν ἀφετηρία ἀριστερά ἐπιβίβαζε τό 102 τοῦ 5ου ΚΤΕΛ, Bedford, στό ὁποῖο ἐργάζονταν ὁ εἰσπράκτορας Θ. Ζορμπᾶς (ἀριστερά) καί ὁ ὁδηγός Κροκίδης (δεξιά).

Ὕστερα ἀπό χρόνια, ὅταν εἴχαμε ἀρχίσει νά συλλέγουμε ἀρχειακό ὑλικό σχετικό μέ τά λεωφορεῖα, τό ἔμαθε ὁ μπαρμπα-Κροκίδης κι ἔφερε στόν Βαγγέλη Λαζαρόπουλο ἕνα φάκελο μέ παλιές φωτογραφίες. Καθώς καθόταν στό καφενεῖο τοῦ κρ Παντελῆ ἐπί τῆς Μεταμορφώσεως στήν Παλιά Κοκκινιά διαβάζοντας ἐφημερίδα, τόν εἶδε νά γυρίζει ἀπό τό σχολεῖο.

«Ρέ μικρέ ἔλα ἐδῶ. Βρῆκα αὐτές τίς φωτογραφίες. Δέν φαίνονται καλά τά λεωφορεῖα ἀλλά θέλεις νά τίς ἀντιγράψεις;», τοῦ εἶπε καί δέχθηκε, φυσικά, καταφατική ἀπάντηση. Στάθηκε σ' αὐτή τή φωτογραφία καί χαμογέλασε. Τήν ἔβγαλε τυχαῖα, ἐπειδή περνοῦσε ἕνας ὑπαίθριος φωτογράφος ὁ ὁποῖος ἔβγαζε «ἀναμνηστικά κοκόνια» στόν Τινάνειο Κῆπο, μπροστά στή λαμαρίνα τοῦ πλοίου πού ἐξερράγη ἀπό τό βομβαρδισμό καί καρφώθηκε σ' ἕνα πεῦκο.  

Δέν ἔκλεινε μάτι ὅλη τή νύκτα

«Κῦρ εἰσπράκτορα νά σέ βγάλω μιά φωτογραφία καί νά μήν κόψω εἰσιτήριο;», ἔκανε ὁ φωτογράφος στό Ζορμπᾶ κι ἐκεῖνος τοῦ επε πώς δέν γίνεται διότι ὁ προϊστάμενος ἔχει τίς μαῦρες του.

-   -Ἔλα κῦρ ὁδηγέ, νά χαρεῖς τήν ὑγειά σου, δέν βγῆκε τό μεροκάματο σήμερα. Κάνε μου τη χάρη καί θά σέ βγάλω ὅσες φωτογραφίες θέλεις. Νά πάρω ἕνα καρβέλι ψωμί καί καμμιά τομάτα γιά τό σπίτι, ἀποκρίθηκε ὁ φωτογράφος.
Ἄν δέν ἔβγαλες μεροκάματο, νά πᾶς μέ τά πόδια. Τί θά πῶ ἄν μπεῖ ἐλεγκτής ἤ ὁ ἰδιοκτήτης. Ἄντε πήγαινε ἀπό δῶ πέρα, ἀπάντησε ὁ Κροκίδης.


Ὁ φωτογράφος ἔβαλε τά κλάμματα γιατί θά ἔσερνε μαζί του τή φωτογραφική μηχανή του (πού ταν σάν μπαοῦλο) καί θά τρυποῦσαν τά παπούτσια του ἄν ἀνέβαινε ἀπό τόν Πειραιᾶ μέχρι τό Περιβολάκι μέ τά πόδια.

«Στῆσε τή μηχανή σου μωρέ κακόμοιρε καί βγάλε καί τούς δυό μας. Θά πληρώσω ἐγώ τό εἰσιτήριό σου, ἀλλά βγάλε μας καλή φωτογραφία. Μήν στεναχωριέσαι, ὁ σωφέρ μας δέν εἶναι κακός. Εἶναι ἄϋπνος γιατί ἔχει μωρό παιδί πού βγάζει δόντια στό σπίτι κι ἔχει τίς τσαντῆλες του», πετάχτηκε ὁ Ζορμπᾶς.

Κι ἔτσι τή βλέπουμε σήμερα

Καθῶς στήθηκαν στό φακό, τό εἰσπρακτοράκι λέει στόν ὁδηγό: «Τί καμαρώνεις μωρέ σάν τόν Καραϊσκάκη; Χαμογέλα λίγο στόν ἄνθρωπο» καί τόν πείραξε στό σαγόνι.

Τό κλίκ ὅμως εἶχε γίνει κι ἔμεινε στήν ἱστορία.

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ 1: Τό 5/102 ἦταν Bedford κατασκευῆς Λυῶν πού κυκλοφόρησε στίς 7 Νοεμβρίου 1947 ὡς τόν Μάρτιο τοῦ 1958, ὁπότε ἀντικαταστάθηκε ἀπό Volvo κατασκευῆς Ἠλιόπουλου.

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ 2: Τό μωρό πού ἄφηνε ἄϋπνο τόν πατέρα του εἶναι ὁ Χριστόφορος Κροκίδης, ὁ ἐπιτυχημένος κιθαρίστας, ἐνορχηστρωτής καί συνθέτῃς ἀρκετῶν τραγουδιῶν τοῦ Βασίλη Παπακωνσταντίνου, ἀλλά καί συνεργάτης του (ἐπίσης Παλιοκοκκινιώτη) Γιώργου Νταλάρα. Ὁ Χριστόφορος ἔχει δουλέψει ἀκόμα μέ τούς Μαρινέλλα, Μαρία Δημητριάδη, Δημήτρη Μητροπάνο, Γιάννη Πάριο, Δημήτρη Μπάσῃ, Κώστα Μακεδόνα, Γιάννη Πλούταρχο καί ἄλλους.

Γιά τήν ἱστορία, γεννήθηκε στίς 7 Ἀπριλίου 1955.


Γιά δημοσιεύσεις μέ ἀναφορές στό 5ον ΚΤΕΛ
κάντε κλίκ ἐδῶ

Κι ἐδῶ, περισσότερες ἱστορίες γιά τόν παλιό Πειραιᾶ!


Διαβάστε περισσότερα ἐδῶ:

02/08/23

Τό «Κλεινόν Ἄστυ» ταξιδεύει μέ τά παλιά λεωφορεῖα

Πολλές συνεντεύξεις, ἀφήγηση, γρήγορα γυρίσματα καί φυσικά λεπτομερής δουλειά, ἰσάξια κινηματογραφικῆς παραγωγῆς

Ἕνα ἀπό τά ἐπεισόδια τοῦ τρίτου κύκλου τῆς ἐπιτυχημένης σειρᾶς ντοκυμαντέρ ὑπό τόν τίτλο «Κλεινόν Ἄστυ», πού προεβλήθησαν ἀπό τήν ΕΡΤ2, ἑστίασαν στήν ἱστορία τῶν ἀστικῶν συγκοινωνιῶν. Ἡ σκηνοθέτις καί σεναριογράφος κ. Μαρίνα Δανέζη ταξίδεψε τόσο ἐμᾶς, ὅσο καί τούς τηλεθεατές, στόν ἀθηναϊκό χῶρο καί χρόνο μέ ὁδηγό, ἀλλά καί εἰσπράκτορα, στά «Παλιά Ἑλληνικά Λεωφορεῖα»!

Τό γύρισμα ἔγινε στίς ἀρχές τῆς ἄνοιξης, πέρυσι, στόν Βοτανικό, στό Πέραμα, ἀλλά καί στούς δρόμους πού συνδέουν παραδοσιακά τήν Ἀθήνα μέ τόν Πειραιᾶ καί ἀντίστροφα. Ἡ ὁμάδα παραγωγῆς ἀπευθύνθηκε στήν ὁμάδα «Παλιά Ἑλληνικά Λεωφορεῖα» μέ ἐρωτήσεις σχετικῶς μέ τά ἀρχικά βήματα τῆς ἀστικῆς συγκοινωνίας στήν πρωτεύουσα, τήν ἐξέλιξή της, τίς κοινωνικές καί τεχνολογικές ἐξελίξεις πού τή χαρακτήρισαν. 


Ποιοί μίλησαν

Στό ἐπεισόδιο κατέθεσαν τίς ἀπόψεις καί τίς ἐμπειρίες τους οἱ κ.κ. Χάρης καί Βαγγέλης Λαζαρόπουλος, καθώς καί ὁ δημοσιογράφος κ. Γιάννης Μπαζαῖος. Μίλησαν ἐπίσης ὁ φίλος τῆς ὁμάδας, ἐπιχειρηματίας Μηχανολόγος – Ἀεροναυπηγός κ. Ἐμμανουήλ Πρωτονοτάριος καί ὁ συνταξιοῦχος ὁδηγός κ. Σταῦρος Τσαλτούμης.

Γιά τήν προσπάθεια ἀνάδειξης καί προστασίας τῶν ἱστορικῶν λεωφορείων ἑλληνικῆς κατασκευῆς μίλησε ἐπίσης ὁ Πρόεδρος τῆς Ἑλληνικῆς Ὁμοσπονδίας Ὀχημάτων Ἐποχῆς κ. Ἀντώνης Θεοχάρης.

 


Οἱ ἀφηγήσεις

Ὅπως ἀναφέρει καί τό δελτίο Τύπου γιά τό συγκεκριμένο ἐπεισόδιο, οἱ τηλεθεατές εἶχαν τήν εὐκαιρία νά ἀκούσουν ἀφηγήσεις πῶς συνδέθηκαν τά λεωφορεῖα μέ τό ἀλβανικό μέτωπο καί πῶς, μεταπολεμικά, τό σχέδιο Μάρσαλ ὁδήγησε στήν ἄνθηση της καθ' ὅλα ἀξιόλογης ἑλληνικῆς βιομηχανίας ἁμαξωμάτων, ἡ ὁποία ξεκίνησε ἀπό τίς αὐλές τοῦ Νέου Κόσμου, τοῦ Βοτανικοῦ καί τῆς Κοκκινιάς κι ἔφθασε στά ἐργοστάσια τῆς «Βιαμάξ», τοῦ Σαρακάκη κι ἄλλων μεγάλων κατασκευαστῶν.

Εὐχαριστοῦμε θερμά γιά τή συνεργασία τή σεναριογράφο καί σκηνοθέτιδα κ. Μαρίνα Δανέζη, τόν διευθυντή παραγωγῆς κ. Τάσο Κορωνάκη καί τήν ἐρευνήτρια κ. Μαρία Κοντοπίδου.

Ἀκολουθοῦν στιγμιότυπα ἀπό τό γύρισμα:







Ἐμφανίσεις κατ’ αλφαβητική σειρά

Στό συγκεκριμένο ἐπεισόδιο ἐμφανίστηκαν συνολικά καί κατ' ἀλφαβητική σειρά:

Ἀγιάσογλου Στέφανος (Διευθύνων Σύμβουλος Ο.ΣΥ. Α.Ε.), Βλαστός Θάνος (Ὁμότιμος Καθηγητής ΕΜΠ), Βράχας Χρῆστος (Ὁδηγός Ἀστικοῦ Λεωφορείου), Θεοχάρης Ἀντώνης (Πρόεδρος ΕΟΟΕ), Κόκκινος Ἀθανάσιος (Σύν/χός Συγκοινωνιολόγος), Κουλοβασιλόπουλος Παῦλος (Ὑπεύθυνος Μουσείου Ἠλεκτρικῶν Σιδηροδρόμων Σωματείου Συνταξιούχων ΗΣΑΠ), Κουρμπέλης Ἀπόστολος (Σύν/χός Σιδηροδρομικός), Κουρουζίδης Σάκης (Εὐώνυμος Οἰκολογική Βιβλιοθήκη), Λαζαρόπουλος Χαρίλαος (Δημοσιογράφος -Συλλέκτης Παλαιῶν Ἑλληνικῶν Λεωφορείων), Λαζαρόπουλος Εὐάγγελος (Μηχανικός -Συλλέκτης Παλαιῶν Ἑλληνικῶν Λεωφορείων), Μελισσουργάκης Γαβριήλ (Γραφίστας), Μπαζαῖος Γιάννης (Δημοσιογράφος), Πρωτονοτάριος Ἐμμανουήλ (Ἐπιχειρηματίας Μηχανολόγος Ἀεροναυπηγός), Τσαλτούμης Σταῦρος (Συνταξιοῦχος Ὁδηγός Λεωφορείου).


Τό συγκεκριμένο ἐπεισόδιο
εἶναι διαθέσιμο στή σελίδα μας στό Facebook.
Κάντε κλίκ ἐδῶ.


Διαβάστε ἀκόμα περισσότερα:


24/07/23

Διαδρομή στο χρόνο σε άσπρο - μαύρο

 Ο σκηνοθέτης Χρήστος Πούλιος και η ομάδα του σε μια φωτογράφηση υψηλής αισθητικής και τέχνης



Δεν ήταν ούτε ένα, ούτε δύο αλλά σαράντα οκτώ διαφορετικά φωτογραφικά κάδρα που επελέγησαν από τα «ΠΑΛΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΛΕΩΦΟΡΕΙΑ» για να πραγματοποιηθεί σε συνεργασία με τους BusOldtimers_Greece και τη ΛΑΕΓΕ μια ιδιαίτερη φωτογράφηση υψηλής τέχνης στο χώρο της Μονάδος Συντηρήσεως και Επισκευών.

Επιλέχθηκε σκηνικό απλό, δωρικό και βιομηχανικό για να δώσει την ένταση που απαιτείται. Πίσω από την όψη της Ειρήνης, της μούσας του σκηνοθέτη Χρήστου Πούλιου, τα παλαιότερα λεωφορεία που έχουν διασωθεί αλλά δεν έχουν επισκευαστεί έδωσαν τις πιο όμορφες εικόνες. 

Ο Χρήστος και ο Αναστάσης έπαιξαν με τις σκιές, τα χρώματα, τη δροσιά της θηλυκότητας πίσω από σιδερένιους όγκους, οι οποίοι από το 1957 ως πριν από μερικά χρόνια μετέφεραν εκατομμύρια επιβατών στην Αθήνα, αλλά και σε άλλες πόλεις.



«Φέτος μπήκαμε σε μία διαφορετική λογική. Ταιριάξαμε ρούχα εποχής, εφημερίδες, περιοδικά, στυλ για να κάνουμε μια ιδιαίτερη διαδρομή στο χρόνο. Δεν έχει σημασία αν για παράδειγμα στο 5/232 είναι εμφανή τα σημάδια της φθοράς από την πάροδο των ετών. Η παρουσία της Ειρήνης δίνει το στίγμα της ζωντάνιας και της επικείμενης επαναφοράς τους σε λειτουργική – μουσειακή χρήση», λέει ο Χάρης Λαζαρόπουλος που επιμελήθηκε και προετοίμασε τη φωτογράφηση.

Ο σκηνοθέτης Χρήστος Πούλιος εμπνεύστηκε ηρωΐδες μέσα από παλιές ταινίες, ακόμα κι από τα ελληνικά φιλμ νουάρ, τις εκφράσεις των οποίων αποτύπωσε η Ειρήνη. 

«Αφού είδαμε σκηνές, μελετήσαμε το προφίλ των γυναικών σε τέτοιες ταινίες, συνδυάσαμε την πραγματικότητα του φιλμ με το concept που εμπνευστήκαμε. Σε ένα κάδρο με ένα παλιό μαύρο τηλέφωνο, φαντάστηκα την έκφραση της Ίλυας Λιβυκού από την ταινία «Κραυγή» του 1964, την οποία υπογράφει ο Νίκος Φώσκολος. Πίσω από την αγωνία και την ταχυπαλμία που φαίνεται να δείχνει η Ειρήνη, διακρίνεται ο όγκος από ένα επισκευασμένο Scania Vabis Ελευθεριάδη. Για μένα είναι η ένδειξη της προσμονής να ολοκληρωθεί αυτή η ανακατασκευή αλλά και το πάντρεμα, το σημείο αναφοράς με εκείνη την εποχή μέσα από την ταινία», επισημαίνει.



Πιο τολμηρό και προχωρημένο είναι ένα ακόμα κάδρο που στήθηκε με τρία διαφορετικά σημεία αναφοράς. Μπροστά στο Mercedes Benz OF1317 της Βιαμάξ ο Πούλιος έβαλε τον Αναστάση και την Ειρήνη να συνδυάσουν το ύφος και το κομψό στυλ της Κυβέλης από την ταινία «Η Άγνωστος» του 1956 με την εμφανισιακή δροσιά της Άνν Λόμπεργκ από τη σκηνή με την ομπρέλλα στην ταινία «Κορίτσια στον ήλιο» του 1968. 



«Μιλήσαμε για διαδρομή στο χρόνο. Σε μια στιγμή καλύπτουμε το χάσμα 14 ετών, εφ’ όσον βρισκόμαστε μπροστά σε ένα λεωφορείο που κατασκευάστηκε το 1970, με κοινά στοιχεία και βασικό παρονομαστή τη γυναικεία παρουσία. Άλλωστε και σε επίπεδο κατασκευής, τα λεωφορεία ελληνικής κατασκευής στην περίοδο από τη δεκαετία του 1950 έως αυτή του 1970 είχαν ομοιότητες, σε υλικά, δομή και εμφάνιση. Η βασική διαφορά τους ήταν ο σχεδιασμός και οι δυνατότητές τους», εξηγεί ο σκηνοθέτης.

Για το ντεκόρ χρησιμοποιήθηκαν το παλαιότερο Scania Vabis B71 53 κατασκευής Βλαβιανού (4/23), το υπό μηχανική επισκευή Scania Vabis B71 57 Ταγκαλάκη (5/232), το υπό τελική αποπεράτωση Scania Vabis B75 Ελευθεριάδη (3/302), το υπό ανακατασκευή αστικό Ο322 Mercedes Benz Βιαμάξ (Α/9) και το Mercedes Benz OF1317 Βιαμάξ (5Α/4).


Το αποτέλεσμα της φωτογράφησης θα χρησιμοποιηθεί για μια Έκθεση Φωτογραφίας που προετοιμάζεται για την άνοιξη του 2024, αλλά και για την ειδική έκδοση Ημερολογίου για τη νέα χρονιά από τα «ΠΑΛΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΛΕΩΦΟΡΕΙΑ».


Περισσότερες δημοσιεύσεις 

για τα ΠΑΛΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΛΕΩΦΟΡΕΙΑ με ένα κλικ εδώ.


Διαβάστε περισσότερα: 

20/04/20

Όταν μια Lancia Fulvia έγινε... ακορντεόν από OP315 Βιαμάξ του 4ου ΚΤΕΛ

Δύο σπάνια στιγμιότυπα από ένα ατύχημαπου συζητήθηκε και απασχόλησε τον Τύπο


Φωτογραφικό στιγμιότυπο που παραχώρησε ο 91χρονος πλέον κ. Γεώργιος Ουζούνογλου από το Περιστέρι στην ομάδα «Παλιά Ελληνικά Λεωφορεία» απεικονίζει την ισχυρή σύγκρουση που προκάλεσε την άνοιξη του 1973 οδηγός αυτοκινήτου Lancia Fulvia στο αστικό λεωφορείο υπ’ αριθμόν ανεμοθώρακος 62 του 4ου κλιμακίου του ΕΚΤΕΛ, Μερσεντές Μπενζ ΟΡ 315/57, κατασκευής «Βιαμάξ».

04/03/18

Στο Μουσείο της Mercedes Benz στη Στουττγάρδη


Στην Στουττγάρδη υπάρχει ένας μικρός επίγειος παράδεισος για τους λάτρεις της αυτοκίνησης. Ας ρίξουμε μια μικρή ματιά στο μουσείο Mercedes-Benz, με αφορμή την ιδιαίτερη έκθεση «50 Years of AMG» που θα διαρκέσει μέχρι και τις 8 Απριλίου 2018.




ΣΤΟΥΤΤΓΑΡΔΗ -  Αποστολή: Έλενα Δημητρίου

Πάνω από 130 χρόνια μετρά η ιστορία της Mercedes-Benz, η οποία ξεδιπλώνεται σε ένα επιβλητικό κτίριο εννέα ορόφων, στην οδό… Mercedesstrasse 100. Η περιήγηση ξεκινάει από τον ψηλότερο όροφο, στον οποίο ανεβαίνει κάποιος με τους τρεις ανελκυστήρες που νοητά περιγράφουν τις τρεις άκρες του αστεριού, στο λογότυπο της εταιρείας.

Τα εκθέματα κατατάσσονται με χρονολογική σειρά και παρουσιάζουν την εξέλιξη των τροχοφόρων της εταιρείας, ενώ παράλληλα δίνουν πληροφορίες για τα σημαντικότερα ιστορικά γεγονότα της κάθε εποχής.

16/12/17

Τι συμβαίνει με τη χρήση των ιστορικών οχημάτων

Άρθρο - παρέμβαση του Στρατή Χατζηπαναγιώτου



Γράφει ο Στρατής Χατζηπαναγιώτου

Ακούσαμε, συζητήσαμε, διαβάσαμε και ενόψει σημαντικών αποφάσεων, αποδίδουμε σκέψεις σοφών με άποψη. Σε κάθε περίπτωση, με σεβασμό στους θεσμούς όπως εκφράζονται από την Ε.Ο. ΦΙΛΠΑ και την ΟΜΑΕ.

11/04/17

Πάτρα: Υπέροχο Hino Μπουχάγιερ στις αφετηρίες!


Μια σπάνια φωτογραφία με ένα πανέμορφο αστικό λεωφορείο των Πατρών μας έστειλε ο καλός φίλος της ομάδας "Παλιά Ελληνικά Λεωφορεία" κ. Βασίλης Παπανικολάου. 

15/03/17

Μουντό αθηναϊκό απόγευμα του 1980...

Νοέμβριος 1980, Σόλωνος και Θεμιστοκλέους εν Αθήναις 


Σε μια μουντή, ασπρόμαυρη, κουρασμένη από το νέφος πόλη, ένα θρυλικό αστικό λεωφορείο Volvo Β63 506 κατασκευής Ταγκαλάκη κατεβαίνει τη Σόλωνος, κάνοντας ταλαιπωρημένα τη γραμμή "Γκύζη - Άνω Ιλίσια" (51/41). 

25/10/16

Στο φέρυ για Κέρκυρα ο Λώλος, ο γκαζιάρης!

Στιγμιότυπο μιας εποχής που δεν υπήρχαν οι «σέλφυ» και οι φωτογραφίες είχαν αξία… 


Ιστορική φωτογραφία στο επιβατηγό - οχηματαγωγό "Θεόδωρος - Μαρία Ζ." κατά τον πλουν προς την Κέρκυρα.

03/09/16

Ιταλική φινέτσα στο ΚΤΕΛ Αττικής

Λεωφορείο εισαγωγής τύπου «Τ» 

Λεωφορεία εισαγωγής κυκλοφόρησαν στα ελληνικά ΚΤΕΛ ακόμα και στις εποχές της μεγαλύτερης ακμής της ελληνικής αμαξοποιΐας. 

Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του Fiat που απεικονίζεται σε αυτήν την φωτογραφία.

13/07/16

Πώς ιδρύθηκε ο Οργανισμός Αστικών Συγκοινωνιών το 1977

Διαβάστε τι προέβλεπε ο νόμος που δημοσιεύθηκε
στο ΦΕΚ 148 της 1ης Ιουνίου 1977


Στο Φύλλο Εφημερίδος της Κυβερνήσεως υπ’ αριθμόν 148 της 1ης Ιουνίου 1977 αναφέρεται πως ο Ο.Α.Σ. αποτελεί μελετητικό, προγραμματιστικό και συντονιστικό φορέα για τις αστικές συγκοινωνίες στην ευρύτερη περιοχή της πρωτεύουσας. Η λειτουργία και το έργο του εποπτεύεται από το αρμόδιο υπουργείο, το τότε Συγκοινωνιών και σήμερα Υποδομών, Μεταφορών & Δικτύων (σύμφωνα με το άρθρο 1 του σχετικού Νόμου). 

05/06/16

ΣΠΑΝΙΟΤΑΤΟ: Υπηρεσιακό λεωφορείο Μανταδάκη!

Ένα από τα πιο όμορφα υπηρεσιακά
λεωφορεία της δεκαετίας του '60


Η φιλία μας με τον Φιλάρετο Μανταδάκη έχει αποτελέσει μία πολύ καλή ευκαιρία να γνωρίσουμε και να μελετήσουμε καταστάσεις, γεγονότα και σχέσεις που είχαν αναπτυχθεί μεταξύ οικογενειών παλαιών αμαξοποιών. 





Translate