Πειραιάς: Οι αφετηρίες της ΕΑΣ στην πλατεία Καραϊσκάκη

Ομορφιά, τάξη και σωστή συγκοινωνία στον Πειραιά του χθες!

Δείτε πώς ήταν οι κεντρικές αφετηρίες λεωφορείων του Πειραιά, στην πλατεία Καραϊσκάκη, στα τέλη της δεκαετίας του 1980. 

Κάπως έτσι θα έπρεπε να λειτουργούν και σήμερα, αν δήμαρχοι όπως ο Χρήστος Αγραπίδης δεν έκαναν ό,τι περνούσε από το χέρι τους για να εξυπηρετήσουν διαφόρων ειδών πελατείες.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ:

Αμαξοστάσιο Βοτανικού ΕΑΣ: Ikarus και Magirus στην... "πέννα"!

Δείτε πώς ήταν ο εσωτερικός χώρος του τότε 7ου κλιμακίου της ΕΑΣ

Το αμαξοστάσιο του Βοτανικού αποτελεί διαχρονικά το ιστορικότερο σημείο των αστικών συγκοινωνιών Αθηνών σήμερα, αφού εκεί εγκαστάθηκε αρχικώς η ΑΣΠΑ το 1961 και αρχικό στόλο 320 λεωφορείων. Σήμερα, το "BOG" σας παρουσιάζει μια φωτογραφία - ντοκουμέντο από την πρώτη εποχή λειτουργίας της ΕΑΣ, στις αρχές της δεκαετίας του '80. 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ:

Ο Λευτέρης, το πράσινο και η αναβίωση του "049"...

Το τελευταίο δρομολόγιο "πράσινου" στις αφετηρίες
της γραμμής "Πειραιάς - Ομόνοια"

Του Χ.Κ. Λαζαρόπουλου

Έχω ένα φίλο, τον Λευτέρη Κουλούρη, ο οποίος δεν παίζεται. Έχει κι εκείνος αγάπη προς τα Παλιά Ελληνικά Λεωφορεία και ειδικά στα Volvo που κατασκευάστηκαν από τον Σαρακάκη από το 1978 ως το 1981. 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ:

Ο Πειραιάς που αγαπήσαμε (με Ikarus) λίγο πριν το 1990 (ΦΩΤΟ)

Όποιος βιώνει το σημερινό χάλι και την παρακμή του μεγαλύτερου λιμανιού της χώρας, βλέπει τέτοιες φωτογραφίες και αναπολεί τον αυθεντικό Πειραιά…  

Του Χ.Κ. Λαζαρόπουλου

Στα τέλη της δεκαετίας του ’80 ο Πειραιάς εξακολουθούσε να είναι μια πόλη με διακριτές διαφορές από τη χαωτική Αθήνα. Ήταν μια πόλη πιο ανθρώπινη, οικεία, ζεστή. Μπορεί να ήταν κορεσμένη κυκλοφοριακά αλλά ήταν σε τάξη.

Δεν επικρατούσε η σημερινή φρίκη με τους μονόδρομους που επιβλήθηκαν επιπόλαια και χωρίς ιδιαίτερη σκέψη από μυαλά, τα οποία προφανώς και δεν γνωρίζουν το λιμάνι. 

Οι άνθρωποι, οι εικόνες και οι μυρωδιές του Πειραιά δεν απέπνεαν τη μιζέρια και τη βρωμιά που εντοπίζει κανείς σήμερα, όσο κι αν δεν θέλει να το παραδεχθεί.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ:

Απεργία της ΕΑΣ με λεωφορειούχους να δουλεύουν! (ΦΩΤΟ - VIDEO)

Σας παρουσιάζουμε οκτώ σπάνια καρέ από την απεργία που κήρυξαν ξαφνικά οι οδηγοί της Επιχειρήσεως Αστικών Συγκοινωνιών το πρωί της Τετάρτης 27 Αυγούστου 1980, οπότε και παρέλυσε η Αθήνα. 

Ήδη κυκλοφορούσαν τα πρώτα Ikarus της ΕΑΣ μαζί με τα οχήματα της πρώην ΑΣΠΑ στην Αθήνα ενώ είχε αρχίσει η σταδιακή απόσυρση των ιδιωτικών λεωφορείων του κατηργηθέντος ΕΚΤΕΛ, τα οποία χρησιμοποιούνταν ως "μισθωμένα οχήματα". Σύμφωνα με τον οδηγό του τότε 5ου κλιμακίου κ. Ν. Σφακιανού, αυτή η απεργία ήταν η τελευταία προσπάθεια που έκαναν οι λεωφορειούχοι να μεταπείσουν την κυβέρνηση του Γεωργίου Ράλλη σχετικώς με την κρατικοποίηση των συγκοινωνιών. 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ:

Ο Πάνος Μιχαλόπουλος σε Ikarus του Βοτανικού... (VIDEO)

Στιγμιότυπο από ταινία του 1988 που δείχνει το ΟΖ - 7005

Στην ταινία "Ο Πρωτάρης και η Ρίτα", που κυκλοφόρησε σαν βιντεοκασσέτα VHS το 1988, ο Πάνος Μιχαλόπουλος για τις ανάγκες της ταινίας επιβιβάστηκε στο Ikarus 260 του τότε 1ου κλιμανίου της ΕΑΣ με αριθμό κυκλοφορίας ΟΖ-7005.
Παρακολουθήστε τη χαρακτηριστική σκηνή που γυρίστηκε στη διασταύρωση της οδού Χριστιανουπόλεως και Βεϊκου στο Γαλάτσι εκεί που περνoύν σήμερα οι γραμμές "608" και "444".
Η γραμμή "054 / Αθήνα - Λαμπρινή" περνούσε στη Χριστανουπόλεως και Ωρωπού σχεδόν 600-700 μέτρα πιο χαμηλά αλλά ο Μιχαλόπουλος είχε ζητήσει επίτηδες να αναγράφει το "054" για τις ανάγκες του σεναρίου.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ:

Νόμοι του... Μέρφυ για τα (κυρίως παλιά) λεωφορεία!

Πριν από χρόνια, στο αμαξοστάσιο των Λιοσίων...

Δεν έχουν περάσει πάρα πολλά χρόνια από την εποχή που τα Ikarus, τα Magirus, τα Atlas - Balkancar, τα Στάγιερ Ελλάς αλλά και τα θρυλικά "Volvo" του Σαρακάκη όργωναν το δίκτυο αστικών συγκοινωνιών της πρωτεύουσας.

Ήταν οι εποχές που περίμενες να πάει 12 και ένα μετά τα μεσάνυχτα για να πάς στη Φιλελλήνων με νυχτερινό "040" και να... πετάξει η Βολβάρα από το Σύνταγμα μέχρι τον Πειραιά.

Κάποιες άλλες φορές πήγαινες με την παρέα στη γαλαρία του "Magirus" για να είσαι ψηλά και να απολαμβάνεις την περπατησιά αυτών των απίστευτων λεωφορείων.

Άλλες φορές υπέμενες στωικά τη βαβούρα του Ίκαρου μέχρι να πατήσεις το κουμπί για τη στάση.

Υπήρχε όμως και η σκληρή πραγματικότητα. Έπαιρνες λεωφορείο τις πιο ακατάλληλες στιγμές και σιχτίριζες που δεν μεγάλωσες πριν από την ώρα σου.

Τα Σάββατα έπιανες τη συζήτηση με τους φίλους στην καφετέρια κι αν δεν κορόιδευες κάποιον καθηγητή θα ονειρευόσουν το δίπλωμα οδήγησης ή θα έλεγες πώς δεν παλεύεις με τα λεωφορεία (όσο κι αν τα γούσταρες).

Σε μια τέτοια φάση, μια παρέα που μαζευόταν στην "πασαρέλα" του Πασαλιμανιού -όταν ήταν στις δόξες της και έτριζαν τα πεζοδρόμια από τον ποδόγυρο- μια θρυλική παρέα έβγαλε τους "Νόμους του Μέρφυ" για τα λεωφορεία.

Άλλα είναι αστεία, αλλά είναι κρύα.

Όλα όμως είναι μέσα από την καθημερινότητα, το γκαντεμόμετρο της οποίας μπορεί να στη σπάσει όσο δεν περιμένεις.

 

Δες παρακάτω και θα με θυμηθείς:  



Λίγο πριν από την τελευταία πράξη του "δράματος" στο Θριάσιο Πεδίο...



• Όσο πιο πολύ κρύο κάνει τόσο πιο πολύ θα αργήσει το λεωφορείο.
• Αν έχεις αργήσει, θα αργήσει και το λεωφορείο.
• Αν νομίζεις ότι έχεις αρκετή ώρα πριν φτάσει το λεωφορείο τότε έχεις διαβάσει λάθος τα δρομολόγια.
• Αν δεν έχεις ψιλά για το εισιτήριο τότε κανείς δεν έχει για να σου χαλάσει.
• Πολλές φορές ο χρόνος που χρειάζεται για να έρθει το λεωφορείο είναι μεγαλύτερος από τον χρόνο που χρειάζεται για να σε πάει στον προορισμό σου.
• Αν περνάνε παραπάνω λεωφορεία στην στάση που περιμένεις, τότε θα περάσουν πρώτα όλα τα υπόλοιπα και το δικό σου τελευταίο.
• Το λεωφορείο που τρέχεις να προλάβεις έχει φύγει 5 λεπτά πριν από την ώρα του και το λεωφορείο που περιμένεις θα καθυστερήσει 5 λεπτά.
• Όσο πιο πολύ ζέστη κάνει έξω τόσο πιο σίγουρο ότι δεν θα έχει κλιματιστικό μέσα.
• Αν νομίζεις ότι έχεις χρόνο μέχρι να έρθει το λεωφορείο κι ανάψεις τσιγάρο, τότε θα έρθει αμέσως.
• Αν όμως θεωρήσεις δεδομένο τον προηγούμενο νόμο κι ανάψεις τσιγάρο για να έρθει το λεωφορείο, τότε αυτό θα αργήσει.
• Το πρόγραμμα δρομολογίων των λεωφορείων μπορεί να θεωρηθεί ως διήγημα φαντασίας.
• Αν αργήσεις να πας στην στάση το λεωφορείο θα είναι στην ώρα του.
• Αν πας στην ώρα σου στην στάση το λεωφορείο θα αργήσει.
• Ο αριθμός λεωφορείων σε κάθε γραμμή δεν έχει σχέση με το πόσος κόσμος είναι μέσα στο λεωφορείο. Όσα λεωφορεία και να κυκλοφορούν θα είναι πάντα γεμάτα.
• Όσο πιο πίσω έχει προχωρήσει κάποιος, τόσο πιο σύντομα θα θέλει να κατέβει.
• Αν την ώρα που προχωράς προς την στάση κοιτάξεις τον δρόμο πίσω σου ποτέ δεν θα δεις το λεωφορείο να έρχεται. Αν δεν κοιτάξεις αυτό θα σε προσπεράσει.

Ελπίζω τουλάχιστον να χαμογέλασες...

Χ.Κ.Λ.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ:

Ikarus Στάγιερ Ελλάς: Από τον Πειραιά αργοπεθαίνει έξω από το Αγρίνιο...

Κάποτε ήταν στις δόξες του, όταν πρωτοπαραδόθηκε στην ΕΑΣ το 1984. Κυκλοφόρησε αρχικά στο Α/Σ Ελληνικού και μετά την ίδρυση της ΕΘΕΛ ανέβηκε στο Α/Σ Πειραιώς ως το τέλος της υπηρεσίας του.

Αφιερωμένο στους φίλους - εργαζόμενους στην ΕΘΕΛ

Του Χ.Κ. Λαζαρόπουλου

Είναι στιγμές που "μυρίζομαι" τα παλιά λεωφορεία σε μεγάλη ακτίνα. Ο φίλος φωτορεπόρτερ κ. Γιώργος Διαμαντάκης έχει να το λέει. "Μα τι είναι αυτό με σένα; Συνέχεια τα παλιά λεωφορεία σκέφτεσαι;" μου λέει για να με πειράξει.

Κάνω μικρές παρενθέσεις στην καθημερινότητα. Για "ειδική αποστολή" βρέθηκα στην Αιτωλοακαρνανία και στη διασταύρωση της τρεχάλας με το άγχος, έκανα ένα διάλειμμα 15 λεπτών. Είδα έναν απόμαχο των αστικών συγκοινωνιών της Αθήνας, ένα Ikarus Στάγιερ Ελλάς της πρώην ΕΑΣ, ξεχασμένο, παρατημένο και κουρασμένο ν' αργοπεθαίνει σε έναν αγροτικό δρόμο στο Στράτο.

Δεν περίμενα να νοιώσω τόση χαρά που είδα ένα "πειραιώτικο λεωφορείο", ένα απ' αυτά που θεωρούσα κάποτε απρόσωπα. Ίσως γιατί είχα συνηθίσει την εικόνα τους όταν πηγαίναμε στην ΕΘΕΛ ή κυκλοφορούσαμε στον Πειραιά, ξαφνικά τα χάσαμε κι αυτός ο ατσούμπαλος όγκος τους μού είχε λείψει.

Το ξέρω θα βγουν τίποτε κολλημένοι και θα αρχίσουν τα σχόλια αλλά τι να κάνουμε, αυτό αισθάνομαι, αυτό πιστεύω, αυτό γράφω. Μπορεί το ΥΑΕ-2348 να πρωτοκυκλοφόρησε στο Α/Σ Ελληνικού ή να με μετέφερε κάποιες φορές από τις παλιές αφετηρίες του Θησείου προς τα Μεσόγεια όταν εκτελούσε δρομολόγια "304" και "305" προς τη Λούτσα.

Όμως, το θυμάμαι από τότε που ήρθε στο Α/Σ Πειραιά. Πότε το δούλευε ο συνταξιοδοτημένος παλιός λεωφορειούχος και μετά οδηγός της ΕΑΣ κ. Γιώργος Οικονόμου και πότε ο παλιός οδηγός του 5ου ΚΤΕΛ κ. Γιώργος Μπαφάκης. Με τα παλιά χρώματα ήταν ένα ωραίο κλασσικό Στάγιερ της ΕΑΣ με ξεκούραστο κινητήρα που έβγαζε "αέρα" κάτι βραδυνά δρομολόγια "845" προς Ελευσίνα.

Μια φορά, ο κυρ Γιώργος είχε πάρει μεσημεριανό δρομολόγιο από τις σχολές του Εμπορικού Ναυτικού. Οι πιτσιρικάδες είχαν πειράξει το πλαστικό καπάκι στις πίσω πόρτες και αποτέλεσμα να πέσει και να σπάσει. Η στεναχώρια του Κρητικού ήταν απερίγραπτη. Μέχρι που πήγε μαζί με τον "μουστάκια" από το αμαξοποιείο κι έβγαλαν τρία καπάκια πορτών από ένα αποσυρόμενο Ikarus ΟΖ του Βοτανικού που βρισκόταν απέναντι, στο οικόπεδο του Αγίου Χριστόφορου.

Άλλαξαν τα καπάκια και στις τρεις πόρτες για να είναι ομοιόμαρφα, αφού τα έπλυναν και τα καθάρισαν. Είχαν αφήσει πάνω και τα παλιά ταμπελάκια. Μόλις μπήκα στο λεωφορείο και τα είδα, πήγα 15 χρόνια πίσω ενθυμούμενος την ιστορία αυτή. Πότε πέρασαν!

Πριν αποσυρθούν τα τελευταία Ikarus από τον Πειραιά, αυτό το είχαν ξεχωρίσει από την ΠΕΒ γιατί ήταν περιποιημένο. Γι' αυτό και το σένιαραν για να το παραχωρήσουν ως δωρεά. Διότι τότε λεφτά υπήρχαν και κάθε δήμαρχος ή κάθε βουλευτής στην πλάτη του Δημοσίου έκανε "αγαθοεργίες" και "κοινωνικό έργο".
Ιδού το "κοινωνικό έργο". Αργοπεθαίνει στο χωράφι ενώ θα μπορούσε να λειτουργεί επιβοηθητικά για μαθητές ή για ειδικά δρομολόγια. Εμ, δε...
Όσον αφορά στον παλιόφιλο, τον κυρ Γιώργο, πρόλαβε να πάρει σύνταξη λίγο καιρό αφ' ότου το Α/Σ Πειραιώς γέμισε με Iribus. Αυτόν τον καιρό είναι στο νησί του, ετοιμάζεται να βγάλει τσικουδιά και σίγουρα όταν θα ακούσει την κατάληξη του λεωφορείου που δούλευε θα συγκινηθεί σαν παιδί, όπως τότε που του είπα ότι περισώσαμε ένα Scania Vabis Ταγκαλάκη του 5ου ΚΤΕΛ, το 232.

 



Παραχωρήθηκε στον Δήμο Στράτου από την ΕΘΕΛ, όπως και δίπλα ένα απορριμματοφόρο του Δήμου Αθηναίων. Αντί να τα συντηρήσουν οι ευεργετηθέντες, τα παράτησαν στη φθορά, στο χρόνο, στις καιρικές συνθήκες και στους περίεργους που τα διαλύουν...

Ο οπίσθιος ανεμοθώρακας γράφει ένα από τα τελευταία δρομολόγιά του στον Πειραιά, τη διαδρομή "814 / Πειραιά - Σχιστό". Ήταν το ΥΑΕ - 2348 και λίγο πριν μετακινηθεί από τις ενεργές υπηρεσίες, το οδηγούσε ο κ. Γιώργος Μπαφάκης.

Ο αυτοκόλλητος ανεμοθώρακας της ΕΘΕΛ με τον αριθμό 271 που υποτίθεται ότι είχε το συγκεκριμένο Στάγιερ. Παλαιότερα ήταν το 3/158.

Κι όμως, το τελευταίο του δρομολόγιο φαίνεται ακόμα. Πήγε "846 / Πειραιά - Νεάπολη Α", μετά έμεινε στο Α/Σ Πειραιώς, επισκευάσθηκε από την ΠΕΒ κι έφυγε για την Αιτωλοακαρνανία όπου αργοπεθαίνει.
Να πού πήγαν τζάμπα λεφτά από την ΕΘΕΛ. Αν ο δήμαρχος τα έβαζε από την τσέπη του θα ρίμαζε έτσι το Στάγιερ;

Τελευταίο στιγμιότυπο πριν από την επιστροφή στην καθημερινότητα. Ίσως είναι η τελευταία φορά που δίνει κανείς τόση προσοχή σ' αυτό το εγκαταλελειμμένο Στάγιερ. Θα το κρατήσoυμε ζωντανό όμως σαν ανάμνηση χάρη σ' αυτές τις φωτογραφίες και σ' αυτήν την ανάρτηση...

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: