Ἡ οἰκία Μιαούλη καί τό Volvo Ἠλιόπουλου

Ἕνα στιγμιότυπο τοῦ 1963, σέ ἕνα σημεῖο πού δέν ὑπάρχει πιά...

Αὐτή ἡ νύχτα μένει: Ἡ σκηνή πού ἔγινε viral ἀπό τό κοινό!

Ἡ ἐπεισοδιακὴ ἄφιξη δύο τραγουδιστριῶν ἀπὸ τὴν Ξάνθη στὸ Ἀγρίνιο μὲ τὸ λεωφορεῖο.

Ἑπτά κλίκ πού μᾶς γυρίζουν στή δεκαετία τοῦ '70

Ἀποκλειστικὲς ἀπεικονίσεις ἀπὸ τὸ «The Little Drummer Girl» τοῦ κ. Πὰρκ Τσὰν Γοὺκ γιὰ τὸ BBC.

Τέσσερις θρύλοι στό Decemberfest τῶν Busoldtimers

Μεγαλύτερη ἀπὸ ποτὲ ἡ ἐτήσια συνάντηση τῶν ἱστορικῶν λεωφορείων.

Ἀποκριάτικη συνεστίασις τῷ 1962 εἰς τήν οἰκίαν Βεργῆ

Ἡ φωτογραφία του Κλεισθένους δημοσιεύεται γιὰ πρώτη φορά, 62 ἔτη μετὰ τὴν λῆψιν της.

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα SCANIA VABIS. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα SCANIA VABIS. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

17/03/24

Ἀποκριά στό 4/102, Scania Ταγκαλάκη, στούς Ἀμπελοκήπους

 Μιὰ ἀπίθανη ἀφήγηση γιὰ τὴν ἱστορία μιᾶς φωτογραφίας στὸ τέρμα τοῦ Ἁγίου Δημητρίου μπελοκήπων 


Ἕνα νοσταλγικὸ ταξίδι στὸ χρόνο ἐπεφύλασσε στὴν ὁμάδα μας ὁ ἀγαπητὸς φίλος κ. Ἀλέξανδρος Παπανδρέου, ὁ ὁποῖος ἀνήρτησε φωτογραφία ἀπὸ τὸ προσωπικό του ἀρχεῖο, ἀπὸ μιὰ ἀποκριὰ στὸ μακρυνὸ 1959. Ἀπεικονίζεται ὡς «καουμπόης» μπροστὰ στὸ 102 τοῦ 4ου ΚΤΕΛ, Scania Vabis B7157 κατασκευῆς Ταγκαλάκη, τὸ ὁποῖο βρισκόταν στὸ τέρμα τῆς γραμμῆς «119 Πλατεῖα Κάνιγγος – Ἅγιος Δημήτριος Ἀμπελοκήπων».

Αὐτὴ ἡ φωτογραφία γίνεται ἀκόμα πιὸ συγκινητική, ἂν προσέξει κανεὶς τὴν ἀφήγηση τοῦ κ. Παπανδρέου, γιὰ μιὰ Ἀθήνα ποὺ μοιάζει σὲ ἐλάχιστα πράγματα μὲ τὴ σημερινή.

«Ἡ πινακίδα πάνω ἀπ’ τὸ παρμπρὶζ τῶν "Scania Vabis" ἢ τῶν "Volvo" ἔγραφε «γ. Δήμ. Ἀμπελ.» καὶ πιὸ πάνω στόν ‘παπά’ ἀναγραφόταν ὁ ἀριθμός ‘119'. H ἀφετηρία τῆς γραμμῆς ἦταν ἔξω ἀπὸ τὸ σπίτι μας στὴν Πανόρμου, ἐκεῖ ποὺ βρίσκονται σήμερα τὰ γραφεῖα τοῦ 7ου Δημοτικοῦ Διαμερίσματος τῶν Ἀθηνῶν», θυμᾶται. 


Σὲ ἐκεῖνο τὸ σημεῖο ὁ δρόμος ἦταν χωμάτινος ἐνῷ ἀπὸ τὴν ἄλλη πλευρὰ πρὸς τὰ πάνω εἶχε γίνει ἀσφαλτόστρωση μέχρι τὴν ὁδὸ Ἀργολίδος.  


Τά δρομολόγια


Τὸ λεωφορεῖο ἔφευγε γεμᾶτο ἀπὸ τὴν Πανόρμου ἀπὸ τὰ ξημερώματα ἕως τὶς ἐννιάμιση τὸ πρωί, ἐνῷ ἀντιστρόφως ἐπέστρεφε ἀπὸ τὴν Πλατεῖα Κάνιγγος γεμᾶτο κόσμο ἀπὸ τὴ μιάμιση ἕως τὶς τρεισήμισυ.

«Κατέβαζε τοὺς ἐπιβάτες ἀπέναντι στὴν ἄσφαλτο, ἔκανε ἀναστροφὴ κι ἄραζε μπροστὰ στὴν ἐξώπορτά μας. Εἶχαν φτιάξει μὲ σιδηροκατασκευὴ κι ἕναν θάλαμο, σκοτεινὸ καὶ κρύο. Ἂν τοῦ ἔβαζες ρόδες, νόμιζες ὅτι ἦταν τρέϊλερ γιὰ τὸ λεωφορεῖο», συνεχίζει ὁ κ. Παπανδρέου καὶ ἀκόμα φέρνει στὴ μνήμη του τὸν σταθμάρχη μὲ τὸ χαρακτηριστικὸ καπέλο του, νὰ φορ μιὰ πατατούκα τὸ καταχείμωνο γιὰ νὰ γλυτώσει ἀπ’ τὸ κρύο. Θυμᾶται χαρακτηριστικὰ ὅτι κάτω ἀπὸ τὰ πόδια του, ὁ σταθμάρχης ἔβαζε χοντρὸ χαρτόνι νὰ μὴν πάθει κρυοπαγήματα.

Ἡ γιαγιὰ ἀπὸ τὴν Πόλη

«Ὅταν εἶδε ἡ γιαγιά μου, ἡ Πολίτισσα, αὐτὸ τὸ μαῦρο χάλι κι ἄρχισε νὰ τοῦ πηγαίνει ἑλληνικὸ καφέ, νεράκι, γλυκὸ τοῦ κουταλιοῦ ἢ σπιτικὰ κουλούρια. Καμμιὰ φορὰ μάλιστα, πήγαινε καὶ φαγητὸ ἀπ’ τὸ τσουκάλι τοῦ σπιτιοῦ. Μιὰ μέρα τοῦ εἶπε: ‘Νὰ σὲ πῶ, θὰ παγώσεις ἐδῶ μέσα καὶ θὰ στραβωθεῖς. Θὰ σοῦ δώσουμε ρεῦμα’. Πῆρε λοιπὸν ἕνα καλώδιο μὲ μιὰ λάμπα στὴν ἄκρη, τὸ πέρασε ἀπ’ τὸ σταθμαρχεῖο πάνω ἀπ’ τὰ κάγκελα τοῦ μπαλκονιοῦ καὶ μπῆκε στὴν πρίζα γιὰ νὰ βλέπει καὶ νὰ κάνει τὴ δουλειά του σὲ ἀνθρώπινες συνθῆκες», λέει.

Στὴν ἐρώτηση ἂν ὁ σταθμάρχης ἔβαζε καὶ καμμιὰ «κουκουνάρα» νὰ ζεστάνει τὰ πόδια του, ὁ κ. Παπανδρέου δὲν τὸ ἀποκλείει καὶ σημειώνει ὅτι τότε οἱ λογαριασμοὶ τῆς ΔΕΗ ἐκδίδονταν μὲ τὴν ἀντίληψη τῆς κοινωνικῆς παροχῆς καὶ τῆς κοινῆς ὠφέλειας.



Κι ἀκολουθεῖ ἡ ἐρώτηση, ἂν τό... ἠλεκτροδοτούμενο σταθμαρχεῖο τοῦ τέρματος στὸν Ἅγιο Δημήτριο Ἀμπελοκήπων εἶχε ρεῦμα ὅλο τὸ εἰκοσιτετράωρο. «Ὅταν χρειαζόταν, ὁ σταθμάρχης ἔβγαινε ἀπὸ τὸ κλουβί του καὶ φώναζε: «Κυρὰ Θεανώ! Ἔ, κυρὰ Θεανώ! Ρεῦμα!» Ἡ γιαγιὰ ἔβαζε τὸ καλώδιο στὴν πρίζα κι ὅταν τελείωνε ἡ βάρδια μὲ τὸ τελευταῖο δρομολόγιο, πρὶν ἀκόμα φύγει τὸ λεωφορεῖο, ἡ κυρὰ Θεανὼ ἔβγαζε τὴν πρίζα κι ὁ σταθμάρχης ἀνέβαινε στὴ θέση ἀπέναντι ἀπὸ τὸν ὁδηγὸ γιὰ νὰ πάει στὸ σπιτάκι του».

Σημεῖο ἀναφορᾶς τὸ σταθμαρχεῖο

Ἡ ἀφήγηση τοῦ κ. Παπανδρέου δείχνει πραγματικὰ μιὰ ἄλλη ἀντίληψη ποὺ ὑπῆρχε στὴν κοινωνία, ὅταν ὅλοι ἦταν πιὸ ὑποστηρικτοὶ πρὸς τὸν συνάνθρωπο. Τὸ παράδειγμα τῆς κυρὰ-Θεανώς, τὸ ἀντέγραψαν κι ἄλλοι ἀπὸ τοὺς γείτονες ποὺ ὅταν χρειάστηκε, πήγαιναν ἕναν μεζὲ στὸ σταθμάρχη ἢ στοὺς ὁδηγοὺς καὶ τοὺς εἰσπράκτορες. Δὲν ὑπῆρχε γιορτὴ ἢ ἀργία καὶ νὰ μὴν πάρουν κολατσιὸ ἐκεῖνοι ποὺ δούλευαν πάνω στὸ λεωφορεῖο, τὸ ὁποῖο συνέδεε τὴ γειτονιά μέ τὸ κέντρο τῆς μεγάλης πολιτείας.

«Τότε ὅλοι ἔδιναν. Μὰ ἕνα πιάτο φαΐ, μὰ λίγο ψωμί, μὰ λίγο κρασὶ στὸ διπλανό.. Ὄχι πὼς περίσσευαν δηλαδή, ἀλλὰ ἦταν σὰν μιὰ ἐσωτερικὴ ἐπιτακτικὴ ἀνάγκη τὸ δώσιμο. Καὶ τὸ ἔκαναν ὅλοι. Πῶς νὰ μὴ χαμογελάει ὕστερα ὁ κόσμος; Παρὰ τὴ φτώχεια καὶ τὰ χιλιάδες προβλήματα ἐκείνης τῆς ἐποχῆς, ὁ κόσμος χαμογελοῦσε. Δὲν ἤμασταν κουμπωμένοι βρὲ ἀδερφέ, δὲν τὰ βλέπαμε ὅλα μὲ καχυποψία μὲ μιζέρια μὲ κακία. Ὄξω καρδιὰ κι Ἅγιος ὁ Θεός», ἀφηγεῖται ὁ κ. Ἀλέκος καὶ μᾶς ταξιδεύει ἀρκετὲς δεκαετίες πίσω μὲ ἀφορμὴ τὴν φωτογραφία του «καουμπόη» στὶς ἀποκριὲς τοῦ 1959.

Ἀφήγηση σὰν ἀσπρόμαυρη ταινία

Ὁ ἐπίλογος αὐτοῦ τοῦ σημειώματος ἔχει τὴν ἴδια ἀξία μὲ τὴν ἱστορία ποὺ διαβάσατε ὡς ἐδῶ. Γιὰ νὰ βγεῖ αὐτὴ ἡ φωτογραφία μπροστὰ στὸ λεωφορεῖο, χρειάστηκε ἀγάπη καὶ νοικοκυροσύνη νὰ φτιαχτεῖ μιὰ στολὴ ποὺ δὲν ἦταν ἀγορασμένη ἢ πολυτελής. Ἀρκοῦσαν ἕνα μαῦρο ὑφασμάτινο παντελόνι, ἕνα σιρίτι στὸ πλάι ραμμένο μέ τὸ χέρι, ἕνα καρῶ πουκάμισο, ἕνα μαντήλι τοῦ μπαμπᾶ γιὰ τὸ λαιμό, ἕνα καουμπόικο καπέλο ἀπὸ τὸ ψιλικατζίδικο τῆς γειτονιᾶς καὶ μιὰ πλαστικὴ ζώνη μὲ θήκη πιστολιοῦ κι ἕνα ψεύτικο πιστόλι μὲ χάρτινο ρολὸ καψούλια ἀπὸ κάποιο πανηγύρι.


Ὁ κ. Παπανδρέου θυμᾶται τί ἔγινε μετὰ τὸ «κλὶκ» τοῦ φωτογράφου: «Βγῆκε μὲ τὴ μαύρη σφυρίχτρα ὁ σταθμάρχης κι ἀφοῦ ἔδωσε σῆμα ἀναχώρησης μὲ ὅλη τὴ δύναμη τῆς ἀνάσας του, ὁ ὁδηγὸς πῆρε θέση στὸ τιμόνι κι ἔβαλε μπροστὰ στὸ Scania. Ὅσο αὐτὸ γουργούριζε ὁ «τέρμα τὰ μία καὶ τριάντα» ἔκοβε εἰσιτήρια ἀπὸ ἐμπρὸς πρὸς τὰ πίσω, μέχρι νὰ κάτσει στὸ γραφειάκι του. Τότε ἔκλειναν οἱ πόρτες μὲ ἐκεῖνες τὶς μανιβέλες ποὺ μοιάζανε μὲ βρῦσες κάνοντας «τσααααααααααφ»... Ὁ ὁδηγὸς ἔλυνε ἐκεῖνο τὸ πελώριο χειρόφρενο ἀριστερά του, ἔβαζε κατηφόριζε σιγανὰ κι ἔβγαινε στὴν ἄσφαλτο. Ἔστριβε στὴν Κεδρηνοῦ κι ἔτσι ἄλλο ἕνα δρομολόγιο ἦταν ἐν ἐξελίξει»...

Τὸ λεωφορεῖο τῆς ἱστορίας μας δὲν ἔχει σωθεῖ σὲ ἄλλη φωτογραφία ἀπὸ ἀνοικτὲς πηγὲς ἢ ἀπὸ ἀρχεῖα ἐφημερίδων. Τὸ 102 τοῦ 4ου ΚΤΕΛ μένει στὴν ἱστορία χάρη στὸν κύριο Παπανδρέου. 

Γιὰ τὴν ἱστορία, αὐτὸ τὸ λεωφορεῖο κυκλοφόρησε μὲ ἀριθμὸ κυκλοφορίας 44920 ἀπὸ τὶς 29 Νοεμβρίου 1958 ἕως τὴν 1η Αὐγούστου 1981, ὁπότε ἀποσύρθηκε μαζὶ μὲ τὰ 4/63 Scania Vabis Ταγκαλάκη καὶ 4/97 Scania Vabis «ΒΙΟ».

Καλὴ Σαρακοστὴ σὲ ὅλους!


Κείμενον: ΛουκιανὸςΚάλλιμπαν

Φωτογραφίες: Ἀρχεῖο Ἀλέκου Παπανδρέου, 
Ἀρχεῖο ΛΑΕΓΕ, 
Ἀνοικτές πηγές στό διαδίκτυο



Περισσότερες δημοσιεύσεις

γιὰ τὸ 4ο ΚΤΕΛ μὲ ἕνα κλὶκ ἐδῶ.

 

Διαβάστε ἀκόμα:

08/08/23

Ἱστορικό SCANIA VABIS B71 Ταγκαλάκη λειτουργεῖ ὅπως τό 1958

 Ἡ «καρδιά» τοῦ 27 ἀπό τό 5ο ΚΤΕΛ
κτυπᾷ καί πάλι!

Ὅταν δέν τόν γνωρίζει κάποιος καί ἀκούει τούς φίλους του νά τόν ἀποκαλοῦν «δόκτωρ» τόν περνοῦν γιά γιατρό. Ὄντως, ὁ Εὐάγγελος Λαζαρόπουλος εἶναι ἕνας πολύ καλός καρδιολόγος, ὄχι ὅμως γιά ἀνθρώπους ἀλλά γιά μηχανές. Τό ἔχει ἀποδείξει στή ναυτιλία καί τό ἀποδεικνύει ὅποτε ἀσχολεῖται μέ τά Παλιά Ἑλληνικά Λεωφορεῖα.

Σέ ὅ,τι ἀφορᾷ τήν ἀνακατασκευή τοῦ ἱστορικοῦ 5/27, ὁ Εὐάγγελος ἔβαλε προσωπικό στοίχημα νά τοῦ ξαναδώσει ζωή τό 2014 ὅταν μετακινήθηκε ἀπό τή Σαλαμῖνα καί μεταφέρθηκε γιά τήν ἐπισκευή τοῦ ἁμαξώματός του στόν πρότυπο σχεδιασμό πού ἀκολούθησε ὁ Πέτρος Ταγκαλάκης τό 1958, βάσει τῶν προδιαγραφῶν τῆς ἀμερικανικῆς "Wayne".

Τήν ἄνοιξη τοῦ 2021, ἡ ἀποκατάσταση ἄλλαξε ἐπίπεδο. Ἄρχισε ἡ ἀποσυναρμολόγηση τοῦ κινητῆρα, τοῦ ἐπιλογέα, τῶν συστημάτων κινήσεως καί ἀέρος προκειμένου νά ξαναγίνει λειτουργικό καί ἱκανό νά ἐπανακυκλοφορήσει. Ἀπολύτως ἀπαιτούμενη διαδικασία γιά ἕνα λεωφορεῖο πού ἀποσύρθηκε τό 1982, ξαναδούλεψε σέ κάποια στιγμή τό 1997, ἀλλά ἕνα σωστό «τσέκ ἄπ» στήν «καρδιά» του.

Ἕτοιμο γιά πολλές βόλτες

Ὕστερα ἀπό 22 μῆνες ἐπιμελοῦς ἐργασίας μέ βάση τίς ὑποδείξεις ἐξουσιοδοτημένων μηχανικῶν της Scania ἀπό τήν Ἑλλάδα καί τό ἐξωτερικό, τό 5/27 ξαναδούλεψε μέ τήν ἴδια χαρακτηριστική χροιά τοῦ κινητῆρα D6 τοῦ μοντέλου Β71 57 πού μᾶς συνεπῆρε στά παιδικά μας χρόνια. Χρειάστηκαν δύο ταξίδια στή Σουηδία γιά νά βρεθοῦν τά ἐγχειρίδια, τά κατάλληλα ἀνταλλακτικά καί ὑλικά.

Ἤδη ἀπό τίς 3 Ἰανουαρίου 2023, ἕνας ἀπό τούς δύο ζωντανούς θρύλους τοῦ 5ου ΚΤΕΛ ἀναμένει τήν πλήρη ἀποκατάσταση τοῦ ἁμαξώματός του καί ἐκτέλεση δρομολογίου «132Α Πειραιεύς – Ἅγιος Στέφανος» μέ στάση γιά πεϊνιρλί στό τέρμα, ὅπως τότε στή δεκαετία τοῦ 1950.

Ἀκολουθοῦν φωτογραφίες γιά λίγους καί μυημένους. 

Οἱ καρδιοπαθεῖς καλό εἶναι νά πάρουν ὑπογλώσσιο πρίν τίς... ἀπολαύσουν:







Γιά δημοσιεύσεις μέ ἀναφορές στό 5ον ΚΤΕΛ
κάντε κλίκ ἐδῶ

Κι ἐδῶ, περισσότερες ἱστορίες γιά τόν παλιό Πειραιᾶ!


Διαβάστε περισσότερα ἐδῶ:

31/07/23

Scania Vabis Βλαβιανοῦ ἀνεβαίνει τὴν Ἀκαδημίας

Σπάνιο στιγμιότυπο πάνω ἀπὸ τίς
παλιὲς ἀφετηρίες τῆς πλατείας Κάνιγγος.

Ἡ φωτογραφία κυκλοφορεῖ στὸ διαδίκτυο καιρό. Ἤδη ἀπὸ τὸ 2014 ἔχουμε ἀναφερθεῖ σ' αὐτὴν κι ἔχει ἰδιαίτερο ἐνδιαφέρον.

Προέρχεται ἀπὸ φωτορεπορτὰζ ποὺ ἔγινε γιὰ νὰ δείξει τὴν κίνηση στοὺς δρόμους τῶν Ἀθηνῶν, τὴν ἔλλειψη λεωφορείων, τὴν ταλαιπωρία τοῦ ἐπιβατικοῦ κοινοῦ καὶ τὴν κίνηση τῶν ταξί, τά ὁποῖα πολλὲς φορὲς εὐθύνονταν γιὰ τὴν κυκλοφοριακὴ συμφόρηση στὸ κέντρο.

Στὸ περίπτερο ποὺ βρισκόταν πρὶν ἀπὸ τὴ διασταύρωση τῶν ὁδῶν Ἀκαδημίας καὶ Θεμιστοκλέους, ἕνας κύριος διακρίνεται νὰ ἔχει σταματήσει ταξὶ καὶ νὰ διαπραγματεύεται μὲ τὸν ὁδηγὸ τοῦ ποῦ θὰ πᾶνε, ἐνῶ ἕνας δεύτερος καιροφυλακτεῖ ἀναμένοντας τόν... «χρησμὸ» τοῦ ταξιτζῆ. 

Λίγο πιὸ πίσω στὴ στάση τῆς Κάνιγγος διακρίνεται ἕνα τρόλλεϋ, ἐνῶ ἀπὸ ἀριστερὰ τὸ προσπερνᾷ ἕνα ἀστικὸ λεωφορεῖο Scania Vabis B7153, κατασκευῆς Ἐμμανουὴλ Βλαβιανοῦ. Ὑπενθυμίζεται ὅτι τὰ ρωσσικῆς κατασκευῆς ἠλεκτροκίνητα τρόλλεϋ τύπου Ziu 682 κυκλοφοροῦσαν στοὺς δρόμους τῆς πρωτευούσης ἤδη ἀπὸ τὸ 1977.

Ἕνα πανέμορφο λεωφορεῖο τοῦ 4ου ΚΤΕΛ

Ἐκτιμᾶται ὅτι εἶναι τὸ ὄχημα ποὺ ἔχει διασωθεῖ καὶ ἀνήκει στά #Παλιὰ_Ελληνικὰ_Λεωφορεία. Πρόκειται γιὰ τὸ ὑπ' ἀριθμὸν ἀνεμοθώρακος 23 τοῦ 4ου ΚΤΕΛ, τὸ ὁποῖο κυκλοφόρησε γιὰ πρώτη φορά τὴν 1η Φεβρουαρίου 1958 καὶ ἀποσύρθηκε στὶς 15 Αὐγούστου 1980 γιὰ νὰ λειτουργήσει μερικὰ χρόνια ἀκόμα ὡς ὑπηρεσιακὸ μεταφορᾶς προσωπικοῦ καὶ τουριστῶν.

Ὕστερα ἀπὸ ἀρκετὲς περιπέτειες, τὸ ὄχημα αὐτὸ βρίσκεται στὴ Μονάδα Ἐπισκευῶν καὶ Συντηρήσεων Λεωφορείων τῆς ΛΑΕΓΕ καὶ ἤδη βρίσκεται στὴν ἀρχικὴ φάση ἀποκαταστάσεως. 

Ἤδη ἔχουν ἀφαιρεθεῖ γιὰ ἐπισκευὲς τὰ συστήματα ψύξεως τῆς Μηχανῆς Ἐσωτερικῆς Καύσεως τύπου D6, καθὼς καὶ οἱ εἰσαγωγὲς ἀέρα. Στὴ συνέχεια θὰ γίνει ἀναλυτικὸς ἔλεγχος τοῦ κινητῆρος ὥστε νὰ καταρτισθεῖ προγραμματισμὸς ἀνατάξεως καὶ ἐπαναλειτουργίας του.


Περισσότερες δημοσιεύσεις

γιὰ τὸ 4ο ΚΤΕΛ μὲ ἕνα κλὶκ ἐδῶ.

 

Διαβάστε ἀκόμα:


24/07/23

Διαδρομή στο χρόνο σε άσπρο - μαύρο

 Ο σκηνοθέτης Χρήστος Πούλιος και η ομάδα του σε μια φωτογράφηση υψηλής αισθητικής και τέχνης



Δεν ήταν ούτε ένα, ούτε δύο αλλά σαράντα οκτώ διαφορετικά φωτογραφικά κάδρα που επελέγησαν από τα «ΠΑΛΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΛΕΩΦΟΡΕΙΑ» για να πραγματοποιηθεί σε συνεργασία με τους BusOldtimers_Greece και τη ΛΑΕΓΕ μια ιδιαίτερη φωτογράφηση υψηλής τέχνης στο χώρο της Μονάδος Συντηρήσεως και Επισκευών.

Επιλέχθηκε σκηνικό απλό, δωρικό και βιομηχανικό για να δώσει την ένταση που απαιτείται. Πίσω από την όψη της Ειρήνης, της μούσας του σκηνοθέτη Χρήστου Πούλιου, τα παλαιότερα λεωφορεία που έχουν διασωθεί αλλά δεν έχουν επισκευαστεί έδωσαν τις πιο όμορφες εικόνες. 

Ο Χρήστος και ο Αναστάσης έπαιξαν με τις σκιές, τα χρώματα, τη δροσιά της θηλυκότητας πίσω από σιδερένιους όγκους, οι οποίοι από το 1957 ως πριν από μερικά χρόνια μετέφεραν εκατομμύρια επιβατών στην Αθήνα, αλλά και σε άλλες πόλεις.



«Φέτος μπήκαμε σε μία διαφορετική λογική. Ταιριάξαμε ρούχα εποχής, εφημερίδες, περιοδικά, στυλ για να κάνουμε μια ιδιαίτερη διαδρομή στο χρόνο. Δεν έχει σημασία αν για παράδειγμα στο 5/232 είναι εμφανή τα σημάδια της φθοράς από την πάροδο των ετών. Η παρουσία της Ειρήνης δίνει το στίγμα της ζωντάνιας και της επικείμενης επαναφοράς τους σε λειτουργική – μουσειακή χρήση», λέει ο Χάρης Λαζαρόπουλος που επιμελήθηκε και προετοίμασε τη φωτογράφηση.

Ο σκηνοθέτης Χρήστος Πούλιος εμπνεύστηκε ηρωΐδες μέσα από παλιές ταινίες, ακόμα κι από τα ελληνικά φιλμ νουάρ, τις εκφράσεις των οποίων αποτύπωσε η Ειρήνη. 

«Αφού είδαμε σκηνές, μελετήσαμε το προφίλ των γυναικών σε τέτοιες ταινίες, συνδυάσαμε την πραγματικότητα του φιλμ με το concept που εμπνευστήκαμε. Σε ένα κάδρο με ένα παλιό μαύρο τηλέφωνο, φαντάστηκα την έκφραση της Ίλυας Λιβυκού από την ταινία «Κραυγή» του 1964, την οποία υπογράφει ο Νίκος Φώσκολος. Πίσω από την αγωνία και την ταχυπαλμία που φαίνεται να δείχνει η Ειρήνη, διακρίνεται ο όγκος από ένα επισκευασμένο Scania Vabis Ελευθεριάδη. Για μένα είναι η ένδειξη της προσμονής να ολοκληρωθεί αυτή η ανακατασκευή αλλά και το πάντρεμα, το σημείο αναφοράς με εκείνη την εποχή μέσα από την ταινία», επισημαίνει.



Πιο τολμηρό και προχωρημένο είναι ένα ακόμα κάδρο που στήθηκε με τρία διαφορετικά σημεία αναφοράς. Μπροστά στο Mercedes Benz OF1317 της Βιαμάξ ο Πούλιος έβαλε τον Αναστάση και την Ειρήνη να συνδυάσουν το ύφος και το κομψό στυλ της Κυβέλης από την ταινία «Η Άγνωστος» του 1956 με την εμφανισιακή δροσιά της Άνν Λόμπεργκ από τη σκηνή με την ομπρέλλα στην ταινία «Κορίτσια στον ήλιο» του 1968. 



«Μιλήσαμε για διαδρομή στο χρόνο. Σε μια στιγμή καλύπτουμε το χάσμα 14 ετών, εφ’ όσον βρισκόμαστε μπροστά σε ένα λεωφορείο που κατασκευάστηκε το 1970, με κοινά στοιχεία και βασικό παρονομαστή τη γυναικεία παρουσία. Άλλωστε και σε επίπεδο κατασκευής, τα λεωφορεία ελληνικής κατασκευής στην περίοδο από τη δεκαετία του 1950 έως αυτή του 1970 είχαν ομοιότητες, σε υλικά, δομή και εμφάνιση. Η βασική διαφορά τους ήταν ο σχεδιασμός και οι δυνατότητές τους», εξηγεί ο σκηνοθέτης.

Για το ντεκόρ χρησιμοποιήθηκαν το παλαιότερο Scania Vabis B71 53 κατασκευής Βλαβιανού (4/23), το υπό μηχανική επισκευή Scania Vabis B71 57 Ταγκαλάκη (5/232), το υπό τελική αποπεράτωση Scania Vabis B75 Ελευθεριάδη (3/302), το υπό ανακατασκευή αστικό Ο322 Mercedes Benz Βιαμάξ (Α/9) και το Mercedes Benz OF1317 Βιαμάξ (5Α/4).


Το αποτέλεσμα της φωτογράφησης θα χρησιμοποιηθεί για μια Έκθεση Φωτογραφίας που προετοιμάζεται για την άνοιξη του 2024, αλλά και για την ειδική έκδοση Ημερολογίου για τη νέα χρονιά από τα «ΠΑΛΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΛΕΩΦΟΡΕΙΑ».


Περισσότερες δημοσιεύσεις 

για τα ΠΑΛΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΛΕΩΦΟΡΕΙΑ με ένα κλικ εδώ.


Διαβάστε περισσότερα: 

20/07/23

ΛΑΕΓΕ: Ολοκαίνουργια ανταλλακτικά για Scania Vabis B71


Τα #Παλιά_Ελληνικά_Λεωφορεία δεν είναι απλώς μια ομάδα ανθρώπων που περιορίζει τις δραστηριότητές της σε φωτογραφίες του παρελθόντος. Με συνέπεια και σταθερότητα συνεχίζει τις προσπάθειες αποκατάστασης ιστορικών οχημάτων, με σεβασμό στην ιστορικότητά τους και στα αρχικά σουηδικά σχέδια.

Εδώ βλέπετε βάσεις και υποδοχές καλυμμάτων για ψυγεία και δεξαμενές καυσίμων σε λεωφορεία τύπου #Scania Vabis #Β71. Τεμάχια νέας χυτεύσεως που πραγματοποιήθηκαν με βάση τα αυθεντικά και έτυχαν επεξεργασίας σε εργαλειομηχανές CNC. Αυτή η εργασία εκτελέστηκε στην #Ελλάδα (και μάλιστα στον #Πειραιά ) με τα αυστηρότερα κριτήρια κατασκευής και προσήλωσης στον αρχικό σχεδιασμό. Τα αποτελέσματα είναι εμφανή.


Υπενθυμίζουμε ότι αυτή η δραστηριότητά μας είναι χόμπυ, αν και μέσα από το οποίο ανακαλύπτουμε συνεχώς νέα στοιχεία μηχανολογικής και τεχνολογικής υφής. Η ανακατασκευή χαρακτηριστικών λεωφορείων ελληνικής κατασκευής έχει εξελιχθεί για εμάς σε ένα ενδιαφέρον ταξίδι στη #βιομηχανική_αρχαιολογία .

15/12/19

Η επιστροφή του 5/27 στον Πειραιά: Βίντεο που σαρώνει...

Αποκλειστικά στιγμιότυπα από την μεταφορά στο παλαιό αμαξοποιείο όπου πραγματοποιείται η πιστή ανακατασκευή του οχήματος





Θραύση κάνει το βίντεο που ετοίμασε η ομάδα "Παλιά Ελληνικά Λεωφορεία" με θέμα την επιστροφή ενός εμβληματικού πειραιώτικου λεωφορείου για την μουσειακή του αποκατάσταση, από τους Χ. & Β. Λαζαρόπουλο.

27/10/19

ΣΠΑΝΙΑ ΦΩΤΟ από το αρχείο Κακαουνάκη στον πλημμυρισμένο Πειραιά!

Η συγκλονιστική φωτογραφία προέρχεται από διαφάνεια με ρεπορτάζ για την καταιγίδα που έπνιξε τον Πειραιά στα τέλη της δεκαετίας του 1970


Κάντε κλικ πάνω στη σπάνια φωτογραφία που βρέθηκε στο αρχείο του δημοσιογράφου Νίκου Κακαουνάκη και παραχωρήθηκε στη ΛΑΕΓΕ. 

31/07/16

Γυναίκα – εισπράκτορας στο 5ο ΚΤΕΛ

Μπορεί να μην είχε κατοχυρωθεί νομοθετικά
αλλά η ισοτιμία των δύο φύλων ήταν αξιοσέβαστη αρχή. 


Μια φωτογραφία από το αρχείο της εφημερίδας «Αθηναϊκή» δείχνει γυναίκα που εργαζόταν στο 5ο ΚΤΕΛ ως εισπράκτορας να φωτογραφίζεται μαζί με συναδέλφους της, στις αφετηρίες της οδού Αγίου Κωνσταντίνου παραπλεύρως του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιώς, το 1965.

14/01/16

Ο Χένρυ Μύλλερ στην Αθήνα του 1960


Μια νοσταλγική εικόνα της παλιάς Αθήνας μας έστειλε ο καλός φίλος Δημήτρης Παπαπέτρος από τα Χαυτεία. 

Διαβάστε τη λεζάντα στη γλώσσα της εποχής: 

09/11/15

"Κατοστάρι" Scania Vabis BF76 Ρεντούμη σε δρομολόγιο, το 1997...

Ιστορικά φωτογραφικά στιγμιότυπα από ένα θρυλικό Scania Vabis BF76 κατασκευής Κωνσταντίνου Ρεντούμη για το 6ο ΚΤΕΛ


Δημοσιεύουμε σήμερα δύο σπάνιες φωτογραφίες από την ιστορική επανεμφάνιση αστικού λεωφορείου Scania Vabis BF76 υπερμείζονος τύπου που κατασκευάστηκε από τον Κωνσταντίνο Ρεντούμη και σώθηκε από τους Χ. & Β. Λαζαρόπουλο.  

11/10/15

Το "3": Άλλο ένα ιστορικό λεωφορείο του ΚΤΕΛ Σαλαμίνος (ΦΩΤΟ)

Αφορμή δίνει ένα σχόλιο του βετεράνου οδηγού Γιώργου Δεμέστιχα


Το "3" του ΚΤΕΛ Σαλαμίνος ήταν πάντα ένας ακούραστος εργάτης. Ήταν ένα κλασσικό Scania Vabis κατασκευασμένο στις αρχές της δεκαετίας του '60 στο αμαξοποιείο του Ηλιόπουλου στην οδό Κασσάνδρας, στον Βοτανικό. 

02/10/15

Scania Vabis Κοτάντζη - Μανταδάκη του 2ου ΚΤΕΛ

Ένα λεωφορείο - κόσμημα από έγχρωμη φωτογραφία εποχής

Σας παρουσιάζουμε μια θαυμάσια έγχρωμη φωτογραφία εποχής, η οποία δείχνει ξεκάθαρα ένα πανέμορφο Scania Vabis Β71 57 κατασκευής Κοτάντζη - Μανταδάκη. 

01/09/15

Στα Λιμανάκια ένα Scania Vabis Β71 Ταγκαλάκη

Φωτογραφία - ντοκουμέντο από τα λιμανάκια της Βουλιαγμένης

Στο ρεύμα ανόδου από Αλίανθο προς Βουλιαγμένη, Scania Vabis Β71 Ταγκαλάκη ανεβαίνει με τις"μπάντες" κι όπως φαίνεται πλήρες επιβατών. 





Translate