Ἀποκριά στό 4/102, Scania Ταγκαλάκη, στούς Ἀμπελοκήπους

 Μιὰ ἀπίθανη ἀφήγηση γιὰ τὴν ἱστορία μιᾶς φωτογραφίας στὸ τέρμα τοῦ Ἁγίου Δημητρίου Ἀμπελοκήπων 

Ἕνα νοσταλγικὸ ταξίδι στὸ χρόνο ἐπεφύλασσε στὴν ὁμάδα μας ὁ ἀγαπητὸς φίλος κ. Ἀλέξανδρος Παπανδρέου, ὁ ὁποῖος ἀνήρτησε φωτογραφία ἀπὸ τὸ προσωπικό του ἀρχεῖο, ἀπὸ μιὰ ἀποκριὰ στὸ μακρυνὸ 1959. Ἀπεικονίζεται ὡς «καουμπόης» μπροστὰ στὸ 102 τοῦ 4ου ΚΤΕΛ, Scania Vabis B7157 κατασκευῆς Ταγκαλάκη, τὸ ὁποῖο βρισκόταν στὸ τέρμα τῆς γραμμῆς «119 Πλατεῖα Κάνιγγος – Ἅγιος Δημήτριος Ἀμπελοκήπων».

Αὐτὴ ἡ φωτογραφία γίνεται ἀκόμα πιὸ συγκινητική, ἂν προσέξει κανεὶς τὴν ἀφήγηση τοῦ κ. Παπανδρέου, γιὰ μιὰ Ἀθήνα ποὺ μοιάζει σὲ ἐλάχιστα πράγματα μὲ τὴ σημερινή.

«Ἡ πινακίδα πάνω ἀπ’ τὸ παρμπρὶζ τῶν "Scania Vabis" ἢ τῶν "Volvo" ἔγραφε «Ἅγ. Δήμ. Ἀμπελ.» καὶ πιὸ πάνω στόν ‘παπά’ ἀναγραφόταν ὁ ἀριθμός ‘119'. H ἀφετηρία τῆς γραμμῆς ἦταν ἔξω ἀπὸ τὸ σπίτι μας στὴν Πανόρμου, ἐκεῖ ποὺ βρίσκονται σήμερα τὰ γραφεῖα τοῦ 7ου Δημοτικοῦ Διαμερίσματος τῶν Ἀθηνῶν», θυμᾶται. 

Σὲ ἐκεῖνο τὸ σημεῖο ὁ δρόμος ἦταν χωμάτινος ἐνῷ ἀπὸ τὴν ἄλλη πλευρὰ πρὸς τὰ πάνω εἶχε γίνει ἀσφαλτόστρωση μέχρι τὴν ὁδὸ Ἀργολίδος.  

Τά δρομολόγια

Τὸ λεωφορεῖο ἔφευγε γεμᾶτο ἀπὸ τὴν Πανόρμου ἀπὸ τὰ ξημερώματα ἕως τὶς ἐννιάμιση τὸ πρωί, ἐνῷ ἀντιστρόφως ἐπέστρεφε ἀπὸ τὴν Πλατεῖα Κάνιγγος γεμᾶτο κόσμο ἀπὸ τὴ μιάμιση ἕως τὶς τρεισήμισυ.

«Κατέβαζε τοὺς ἐπιβάτες ἀπέναντι στὴν ἄσφαλτο, ἔκανε ἀναστροφὴ κι ἄραζε μπροστὰ στὴν ἐξώπορτά μας. Εἶχαν φτιάξει μὲ σιδηροκατασκευὴ κι ἕναν θάλαμο, σκοτεινὸ καὶ κρύο. Ἂν τοῦ ἔβαζες ρόδες, νόμιζες ὅτι ἦταν τρέϊλερ γιὰ τὸ λεωφορεῖο», συνεχίζει ὁ κ. Παπανδρέου καὶ ἀκόμα φέρνει στὴ μνήμη του τὸν σταθμάρχη μὲ τὸ χαρακτηριστικὸ καπέλο του, νὰ φορᾶ μιὰ πατατούκα τὸ καταχείμωνο γιὰ νὰ γλυτώσει ἀπ’ τὸ κρύο. Θυμᾶται χαρακτηριστικὰ ὅτι κάτω ἀπὸ τὰ πόδια του, ὁ σταθμάρχης ἔβαζε χοντρὸ χαρτόνι νὰ μὴν πάθει κρυοπαγήματα.

Ἡ γιαγιὰ ἀπὸ τὴν Πόλη

«Ὅταν εἶδε ἡ γιαγιά μου, ἡ Πολίτισσα, αὐτὸ τὸ μαῦρο χάλι κι ἄρχισε νὰ τοῦ πηγαίνει ἑλληνικὸ καφέ, νεράκι, γλυκὸ τοῦ κουταλιοῦ ἢ σπιτικὰ κουλούρια. Καμμιὰ φορὰ μάλιστα, πήγαινε καὶ φαγητὸ ἀπ’ τὸ τσουκάλι τοῦ σπιτιοῦ. Μιὰ μέρα τοῦ εἶπε: ‘Νὰ σὲ πῶ, θὰ παγώσεις ἐδῶ μέσα καὶ θὰ στραβωθεῖς. Θὰ σοῦ δώσουμε ρεῦμα’. Πῆρε λοιπὸν ἕνα καλώδιο μὲ μιὰ λάμπα στὴν ἄκρη, τὸ πέρασε ἀπ’ τὸ σταθμαρχεῖο πάνω ἀπ’ τὰ κάγκελα τοῦ μπαλκονιοῦ καὶ μπῆκε στὴν πρίζα γιὰ νὰ βλέπει καὶ νὰ κάνει τὴ δουλειά του σὲ ἀνθρώπινες συνθῆκες», λέει.

Στὴν ἐρώτηση ἂν ὁ σταθμάρχης ἔβαζε καὶ καμμιὰ «κουκουνάρα» νὰ ζεστάνει τὰ πόδια του, ὁ κ. Παπανδρέου δὲν τὸ ἀποκλείει καὶ σημειώνει ὅτι τότε οἱ λογαριασμοὶ τῆς ΔΕΗ ἐκδίδονταν μὲ τὴν ἀντίληψη τῆς κοινωνικῆς παροχῆς καὶ τῆς κοινῆς ὠφέλειας.

Κι ἀκολουθεῖ ἡ ἐρώτηση, ἂν τό... ἠλεκτροδοτούμενο σταθμαρχεῖο τοῦ τέρματος στὸν Ἅγιο Δημήτριο Ἀμπελοκήπων εἶχε ρεῦμα ὅλο τὸ εἰκοσιτετράωρο. «Ὅταν χρειαζόταν, ὁ σταθμάρχης ἔβγαινε ἀπὸ τὸ κλουβί του καὶ φώναζε: «Κυρὰ Θεανώ! Ἔ, κυρὰ Θεανώ! Ρεῦμα!» Ἡ γιαγιὰ ἔβαζε τὸ καλώδιο στὴν πρίζα κι ὅταν τελείωνε ἡ βάρδια μὲ τὸ τελευταῖο δρομολόγιο, πρὶν ἀκόμα φύγει τὸ λεωφορεῖο, ἡ κυρὰ Θεανὼ ἔβγαζε τὴν πρίζα κι ὁ σταθμάρχης ἀνέβαινε στὴ θέση ἀπέναντι ἀπὸ τὸν ὁδηγὸ γιὰ νὰ πάει στὸ σπιτάκι του».

Σημεῖο ἀναφορᾶς τὸ σταθμαρχεῖο

Ἡ ἀφήγηση τοῦ κ. Παπανδρέου δείχνει πραγματικὰ μιὰ ἄλλη ἀντίληψη ποὺ ὑπῆρχε στὴν κοινωνία, ὅταν ὅλοι ἦταν πιὸ ὑποστηρικτοὶ πρὸς τὸν συνάνθρωπο. Τὸ παράδειγμα τῆς κυρὰ-Θεανώς, τὸ ἀντέγραψαν κι ἄλλοι ἀπὸ τοὺς γείτονες ποὺ ὅταν χρειάστηκε, πήγαιναν ἕναν μεζὲ στὸ σταθμάρχη ἢ στοὺς ὁδηγοὺς καὶ τοὺς εἰσπράκτορες. Δὲν ὑπῆρχε γιορτὴ ἢ ἀργία καὶ νὰ μὴν πάρουν κολατσιὸ ἐκεῖνοι ποὺ δούλευαν πάνω στὸ λεωφορεῖο, τὸ ὁποῖο συνέδεε τὴ γειτονιά μέ τὸ κέντρο τῆς μεγάλης πολιτείας.

«Τότε ὅλοι ἔδιναν. Μὰ ἕνα πιάτο φαΐ, μὰ λίγο ψωμί, μὰ λίγο κρασὶ στὸ διπλανό.. Ὄχι πὼς περίσσευαν δηλαδή, ἀλλὰ ἦταν σὰν μιὰ ἐσωτερικὴ ἐπιτακτικὴ ἀνάγκη τὸ δώσιμο. Καὶ τὸ ἔκαναν ὅλοι. Πῶς νὰ μὴ χαμογελάει ὕστερα ὁ κόσμος; Παρὰ τὴ φτώχεια καὶ τὰ χιλιάδες προβλήματα ἐκείνης τῆς ἐποχῆς, ὁ κόσμος χαμογελοῦσε. Δὲν ἤμασταν κουμπωμένοι βρὲ ἀδερφέ, δὲν τὰ βλέπαμε ὅλα μὲ καχυποψία μὲ μιζέρια μὲ κακία. Ὄξω καρδιὰ κι Ἅγιος ὁ Θεός», ἀφηγεῖται ὁ κ. Ἀλέκος καὶ μᾶς ταξιδεύει ἀρκετὲς δεκαετίες πίσω μὲ ἀφορμὴ τὴν φωτογραφία του «καουμπόη» στὶς ἀποκριὲς τοῦ 1959.

Ἀφήγηση σὰν ἀσπρόμαυρη ταινία

Ὁ ἐπίλογος αὐτοῦ τοῦ σημειώματος ἔχει τὴν ἴδια ἀξία μὲ τὴν ἱστορία ποὺ διαβάσατε ὡς ἐδῶ. Γιὰ νὰ βγεῖ αὐτὴ ἡ φωτογραφία μπροστὰ στὸ λεωφορεῖο, χρειάστηκε ἀγάπη καὶ νοικοκυροσύνη νὰ φτιαχτεῖ μιὰ στολὴ ποὺ δὲν ἦταν ἀγορασμένη ἢ πολυτελής. Ἀρκοῦσαν ἕνα μαῦρο ὑφασμάτινο παντελόνι, ἕνα σιρίτι στὸ πλάι ραμμένο μέ τὸ χέρι, ἕνα καρῶ πουκάμισο, ἕνα μαντήλι τοῦ μπαμπᾶ γιὰ τὸ λαιμό, ἕνα καουμπόικο καπέλο ἀπὸ τὸ ψιλικατζίδικο τῆς γειτονιᾶς καὶ μιὰ πλαστικὴ ζώνη μὲ θήκη πιστολιοῦ κι ἕνα ψεύτικο πιστόλι μὲ χάρτινο ρολὸ καψούλια ἀπὸ κάποιο πανηγύρι.

Ὁ κ. Παπανδρέου θυμᾶται τί ἔγινε μετὰ τὸ «κλὶκ» τοῦ φωτογράφου: «Βγῆκε μὲ τὴ μαύρη σφυρίχτρα ὁ σταθμάρχης κι ἀφοῦ ἔδωσε σῆμα ἀναχώρησης μὲ ὅλη τὴ δύναμη τῆς ἀνάσας του, ὁ ὁδηγὸς πῆρε θέση στὸ τιμόνι κι ἔβαλε μπροστὰ στὸ Scania. Ὅσο αὐτὸ γουργούριζε ὁ «τέρμα τὰ μία καὶ τριάντα» ἔκοβε εἰσιτήρια ἀπὸ ἐμπρὸς πρὸς τὰ πίσω, μέχρι νὰ κάτσει στὸ γραφειάκι του. Τότε ἔκλειναν οἱ πόρτες μὲ ἐκεῖνες τὶς μανιβέλες ποὺ μοιάζανε μὲ βρῦσες κάνοντας «τσααααααααααφ»... Ὁ ὁδηγὸς ἔλυνε ἐκεῖνο τὸ πελώριο χειρόφρενο ἀριστερά του, ἔβαζε κατηφόριζε σιγανὰ κι ἔβγαινε στὴν ἄσφαλτο. Ἔστριβε στὴν Κεδρηνοῦ κι ἔτσι ἄλλο ἕνα δρομολόγιο ἦταν ἐν ἐξελίξει»...

Τὸ λεωφορεῖο τῆς ἱστορίας μας δὲν ἔχει σωθεῖ σὲ ἄλλη φωτογραφία ἀπὸ ἀνοικτὲς πηγὲς ἢ ἀπὸ ἀρχεῖα ἐφημερίδων. Τὸ 102 τοῦ 4ου ΚΤΕΛ μένει στὴν ἱστορία χάρη στὸν κύριο Παπανδρέου. 

Γιὰ τὴν ἱστορία, αὐτὸ τὸ λεωφορεῖο κυκλοφόρησε μὲ ἀριθμὸ κυκλοφορίας 44920 ἀπὸ τὶς 29 Νοεμβρίου 1958 ἕως τὴν 1η Αὐγούστου 1981, ὁπότε ἀποσύρθηκε μαζὶ μὲ τὰ 4/63 Scania Vabis Ταγκαλάκη καὶ 4/97 Scania Vabis «ΒΙΟ».

Καλὴ Σαρακοστὴ σὲ ὅλους!

Κείμενον: ΛουκιανὸςΚάλλιμπαν

Φωτογραφίες: Ἀρχεῖο Ἀλέκου Παπανδρέου, 
Ἀρχεῖο ΛΑΕΓΕ, Ἀνοικτές πηγές στό διαδίκτυο

Περισσότερες δημοσιεύσεις

γιὰ τὸ 4ο ΚΤΕΛ μὲ ἕνα κλὶκ ἐδῶ.

 

Διαβάστε ἀκόμα:

• Scania Vabis Βλαβιανοῦ ἀνεβαίνει τὴν Ἀκαδημίας
• ScaniaB71 Βλαβιανὸς: Αὐτὸ εἶναι τὸ κόσμημα τῆς συλλογῆς Λαζαρόπουλου
• ScaniaVabis Βλαβιανοῦ, κατεβαίνει τὴν ὁδὸ Κοραῆ τὸ 1964
• Ἕνα SCANIA VABIS B71 μὲ ὑπογραφὴ "Βλαβιανός"
• Ποιόςεἶναι ὁ «παπποῦς» μὲ τὸ Mercedes τοῦ 4ου ΚΤΕΛ (ΦΩΤΟ)
• Τὸ4/295, Ο317 Βιαμάξ, στὴ Χαραυγὴ τὸ 1967 (ΦΩΤΟ -VIDEO) 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ:

Πᾶμε πίσω στό 1994 μέ Δεινόσαυρο B10M στό «122»

Φωτογραφία ἀπό τήν πρώτη
ἐποχή ὀργανώσεως τῆς ΕΘΕΛ 

Καλοκαίρι, ζέστη, τελείωσες ἀπό ἐξεταστική καί ἡ καλύτερη εὐκαιρία νά πᾶς βόλτα γιά μπανάκι μέ τήν παρέα σου στή Βοῦλα, στίς πλάζ τοῦ ΕΟΤ γιατί μηχανάκια γιά ὅλους δέν ἔπαιζαν, ἀλλά καί τό ποδήλατο δέν ἦταν ἡ καλύτερη ἰδέα γιά τά κορίτσια τῆς παρέας. Μέ ποιό λεωφορεῖο θά πᾶς;

Τό καλοκαίρι τοῦ 1994, ὁ «πές μας ποῦ πᾶς, νά σέ πᾶμε» ΟΑΣ εἶχε τή δώσει τή θέσῃ του στόν σημερινό ΟΑΣΑ. Ἡ ΕΑΣ εἶχε ἤδη ἀντικατασταθεῖ ἀπό τίς ΣΕΠ καί αὐτές διαδοχικά στήν ΕΘΕΛ μέ ἕνα ἄρθρο κι ἕνα νόμο, μερικούς μῆνες πρίν.

Ἦταν ἡ ἐποχή πού ἄρχισαν νά ἀκούγονται οἱ ἰδέες γιά ἀλλαγές στούς ἐννέα τομεῖς δρομολογίων τῶν ἀστικῶν συγκοινωνιῶν τῆς πρωτευούσης, τή χάραξη διαδημοτικῶν καί θερινῶν γραμμῶν, ἀλλά καί δρομολογίων ταχείας ἐξυπηρετήσεως (τά ἀποκαλούμενα καί «Ἐξπρές»).

Τό πρῶτο βῆμα γιά τίς «γραμμές – κορμούς»

Ἔτσι δημιουργήθηκαν οἱ γραμμές «110 Πειραιᾶς – Βοῦλα» καί «122 Ἀθήνα – Βοῦλα» πού ἀπετέλεσαν τή βάση γιά τίς ἀνάλογες γραμμές – κορμοῦς πού δημιουργήθηκαν τόν Σεπτέμβριο τῆς ἑπόμενης χρονιᾶς.

Ἐνῶ οἱ περισσότερες γραμμές γιά τά νότια προάστεια εἶχαν τήν ἀφετηρία τους μπροστά ἀπό τό Ζάππειο ἤδη ἀπό τήν ἐποχή τοῦ 6ου ΚΤΕΛ καί καθ' ὅλη τή διάρκεια λειτουργίας τῆς ΕΑΣ, ἐδῶ ἔχουμε μιά σημαντική διαφορά. Ὁ ΟΑΣΑ συνέδεσε τά δυτικά διαμερίσματα τῶν Ἀθηνῶν μέ τά νότια προάστεια τῆς πρωτευούσης γι' αὐτό χωροθέτησε τήν ἀφετηρία τοῦ «122» ἐπί τῆς ὁδοῦ Μάρνη (σ.σ. στήν παραδοσιακή ζώνη ἀφετηριῶν τοῦ πρώην 4ου ΚΤΕΛ, στήν κάτω πλευρά της Πατησίων).

Ἡ γραμμή ὑποστηρίχθηκε μέ τέσσερα ἀρθρωτά Volvo B10M «Σαρακάκης» ἀπό τό ἁμαξοστάσιο τῆς Πέτρου Ράλλη (δύο ὀχήματα ροῆς ἀνόδου καί δύο καθόδου) καί λειτούργησε περίπου γιά ἕνα ἔτος, ἀφοῦ τότε ἐπανασχεδιάστηκε καί ὀνομάστηκε «Α2 Ἀκαδημία – Βοῦλας μέσῳ λεωφόρου Ἀμφιθέας», ὅπως ὑπάρχει ὡς σήμερα.

Τό ἱστορικό στιγμιότυπο πού δημοσιεύουμε, προέρχεται ἀπό τό καλοκαίρι τοῦ 1994. Διακρίνεται τό ἀρθρωτό μέ ἀριθμό ἀνεμοθώρακα «56» (ΥΝ-6956) τοῦ 4ου κλιμακίου ΕΘΕΛ (Α/Σ Πέτρου Ράλλη) νά ἀνεβαίνει καμαρωτό τή Σταδίου, μέ ἀνοικτή μάσκα γιά καλύτερο ἀερισμό τοῦ ψυγείου, ἀνοικτή τήν πρώτη πόρτα καί κατεβασμένα τά παράθυρα (ἀνοικτῆς ἐπιφανείας κατά 50%) γιά φυσικό κλιματισμό ἀπό τήν κίνηση τοῦ ὀχήματος.

Νοσταλγική εἰκόνα μέ ἕνα θρυλικό μοντέλο ἑλληνικῆς κατασκευῆς, σχεδιασμοῦ καί ἀνάπτυξης.

Διάβασε κι ἄλλες ἀναρτήσεις
γιά τήν ΕΑΣ μέ ἕνα κλίκ ἐδῶ

Διάβασε περισσότερα:

• Στή Βάρη μέ διώροφο Leyland τῆς ΕΑΣ
• ΣΠΑΝΙΑ ΦΩΤΟ: Ὅταν τά "πράσινα" ἔκαναν "049 Πειραιᾶς -Ὁμόνοια" 
• ΣΟΚ: Ποιά χαστούκισε τόν Νινιό μέσα σέ λεωφορεῖο Volvo (VIDEO)
• Ὁ Πειραιᾶς πού ἀγαπήσαμε (μέ Ikarus) λίγο πρίν ἀπό τό 1990 (ΦΩΤΟ)
• ΦΑΚΕΛΟΣ ΜΕΤΡΟ: Τί πρότεινε ὁ Κονοφάος τό 1963 (ΦΩΤΟ -VIDEO) 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ:

Scania Vabis Βλαβιανοῦ ἀνεβαίνει τὴν Ἀκαδημίας

Σπάνιο στιγμιότυπο πάνω ἀπὸ τίς

παλιὲς ἀφετηρίες τῆς πλατείας Κάνιγγος.

Ἡ φωτογραφία κυκλοφορεῖ στὸ διαδίκτυο καιρό. Ἤδη ἀπὸ τὸ 2014 ἔχουμε ἀναφερθεῖ σ' αὐτὴν κι ἔχει ἰδιαίτερο ἐνδιαφέρον.

Προέρχεται ἀπὸ φωτορεπορτὰζ ποὺ ἔγινε γιὰ νὰ δείξει τὴν κίνηση στοὺς δρόμους τῶν Ἀθηνῶν, τὴν ἔλλειψη λεωφορείων, τὴν ταλαιπωρία τοῦ ἐπιβατικοῦ κοινοῦ καὶ τὴν κίνηση τῶν ταξί, τά ὁποῖα πολλὲς φορὲς εὐθύνονταν γιὰ τὴν κυκλοφοριακὴ συμφόρηση στὸ κέντρο.

Στὸ περίπτερο ποὺ βρισκόταν πρὶν ἀπὸ τὴ διασταύρωση τῶν ὁδῶν Ἀκαδημίας καὶ Θεμιστοκλέους, ἕνας κύριος διακρίνεται νὰ ἔχει σταματήσει ταξὶ καὶ νὰ διαπραγματεύεται μὲ τὸν ὁδηγὸ τοῦ ποῦ θὰ πᾶνε, ἐνῶ ἕνας δεύτερος καιροφυλακτεῖ ἀναμένοντας τόν... «χρησμὸ» τοῦ ταξιτζῆ. 

Λίγο πιὸ πίσω στὴ στάση τῆς Κάνιγγος διακρίνεται ἕνα τρόλλεϋ, ἐνῶ ἀπὸ ἀριστερὰ τὸ προσπερνᾷ ἕνα ἀστικὸ λεωφορεῖο Scania Vabis B7153, κατασκευῆς Ἐμμανουὴλ Βλαβιανοῦ. Ὑπενθυμίζεται ὅτι τὰ ρωσσικῆς κατασκευῆς ἠλεκτροκίνητα τρόλλεϋ τύπου Ziu 682 κυκλοφοροῦσαν στοὺς δρόμους τῆς πρωτευούσης ἤδη ἀπὸ τὸ 1977.

Ἕνα πανέμορφο λεωφορεῖο τοῦ 4ου ΚΤΕΛ

Ἐκτιμᾶται ὅτι εἶναι τὸ ὄχημα ποὺ ἔχει διασωθεῖ καὶ ἀνήκει στά #Παλιὰ_Ελληνικὰ_Λεωφορεία. Πρόκειται γιὰ τὸ ὑπ' ἀριθμὸν ἀνεμοθώρακος 23 τοῦ 4ου ΚΤΕΛ, τὸ ὁποῖο κυκλοφόρησε γιὰ πρώτη φορά τὴν 1η Φεβρουαρίου 1958 καὶ ἀποσύρθηκε στὶς 15 Αὐγούστου 1980 γιὰ νὰ λειτουργήσει μερικὰ χρόνια ἀκόμα ὡς ὑπηρεσιακὸ μεταφορᾶς προσωπικοῦ καὶ τουριστῶν.

Ὕστερα ἀπὸ ἀρκετὲς περιπέτειες, τὸ ὄχημα αὐτὸ βρίσκεται στὴ Μονάδα Ἐπισκευῶν καὶ Συντηρήσεων Λεωφορείων τῆς ΛΑΕΓΕ καὶ ἤδη βρίσκεται στὴν ἀρχικὴ φάση ἀποκαταστάσεως. 

Ἤδη ἔχουν ἀφαιρεθεῖ γιὰ ἐπισκευὲς τὰ συστήματα ψύξεως τῆς Μηχανῆς Ἐσωτερικῆς Καύσεως τύπου D6, καθὼς καὶ οἱ εἰσαγωγὲς ἀέρα. Στὴ συνέχεια θὰ γίνει ἀναλυτικὸς ἔλεγχος τοῦ κινητῆρος ὥστε νὰ καταρτισθεῖ προγραμματισμὸς ἀνατάξεως καὶ ἐπαναλειτουργίας του.

Περισσότερες δημοσιεύσεις

γιὰ τὸ 4ο ΚΤΕΛ μὲ ἕνα κλὶκ ἐδῶ.

 

Διαβάστε ἀκόμα:

• ScaniaB71 Βλαβιανὸς: Αὐτὸ εἶναι τὸ κόσμημα τῆς συλλογῆς Λαζαρόπουλου
• ScaniaVabis Βλαβιανοῦ, κατεβαίνει τὴν ὁδὸ Κοραῆ τὸ 1964
• Ἕνα SCANIA VABIS B71 μὲ ὑπογραφὴ "Βλαβιανός"
• Ποιόςεἶναι ὁ «παπποῦς» μὲ τὸ Mercedes τοῦ 4ου ΚΤΕΛ (ΦΩΤΟ)
• Τὸ4/295, Ο317 Βιαμάξ, στὴ Χαραυγὴ τὸ 1967 (ΦΩΤΟ -VIDEO)

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ:

Όταν μια Lancia Fulvia έγινε... ακορντεόν από OP315 Βιαμάξ του 4ου ΚΤΕΛ

Δύο σπάνια στιγμιότυπα από ένα ατύχημαπου συζητήθηκε και απασχόλησε τον Τύπο

Φωτογραφικό στιγμιότυπο που παραχώρησε ο 91χρονος πλέον κ. Γεώργιος Ουζούνογλου από το Περιστέρι στην ομάδα «Παλιά Ελληνικά Λεωφορεία» απεικονίζει την ισχυρή σύγκρουση που προκάλεσε την άνοιξη του 1973 οδηγός αυτοκινήτου Lancia Fulvia στο αστικό λεωφορείο υπ’ αριθμόν ανεμοθώρακος 62 του 4ου κλιμακίου του ΕΚΤΕΛ, Μερσεντές Μπενζ ΟΡ 315/57, κατασκευής «Βιαμάξ».

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ:

ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ: Οι απίστευτες υποδομές του 4ου ΚΤΕΛ

Ο παλιός εργαζόμενος του 4ου κλιμακίου κ. Φίλιππος Αντωνίου μας αποκαλύπτει πού λειτούργησαν οι πρώτες υδραυλικές ράμπες συντηρήσεως αστικών λεωφορείων.

Πρωτοποριακές υποδομές για την εποχή του διέθετε το 4ο ΚΤΕΛ Αθηνών, όπως διακρίνεται από τη φωτογραφία – ντοκουμέντο του κ. Φίλιππου Αντωνίου, ο οποίος έχει συνταξιοδοτηθεί μεν, αλλά συνεχίζει να ασχολείται ακούραστα με την ιστορία της αυτοκίνησης διατηρώντας μια εξαιρετικά δραστήρια ομάδα φίλων των παλιών αυτοκινήτων στην Αίγινα.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ:

Πανέμορφο O317 βγάζει «Αθήνα – Καλογρέζα» από Βερανζέρου

Σπάνιο φωτογραφικό στιγμιότυπο
από τα μέσα της δεκαετίας του ’80

Αναμνήσεις από τις αφετηρίες της οδού Βερανζέρου κάτω από την Ομόνοια, τότε που κτυπούσε η καρδιά του εμπορικού κόσμου της Αθήνας μας θυμίζει η φωτογραφία του Όλιβερ Γιόχε (Oliver Johe) που μας έστειλε φίλος μας στην Ομάδα «Παλιά Ελληνικά Λεωφορεία» στο Facebook.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ:

Υψώσετε τη φωνή σας, όταν οδηγείτε SCANIA VABIS (ΦΩΤΟ)

Ακούστε ένα τραγούδι ντυμένο με ήχους σουηδικής country,
ύμνο για την θρυλική Scania Vabis.

Γράφει ο Γιώργος Σιέμπος 

«Υψώσετε τη φωνή σας, όταν οδηγείτε ένα Scania Vabis» λέει ο καλλιτέχνης και μάλλον φανατικός SCANIA-κιας.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ:

Scania B71 Βλαβιανός: Αυτό είναι το κόσμημα της συλλογής Λαζαρόπουλου

Αυτό το Scania Vabis B 71 53 με πλαίσιο κατασκευής 1956 και πρώτη ημέρα κυκλοφορίας τον Φεβρουάριο του 1958 ανήκε στο δυναμικό του 4ου ΚΤΕΛ και είχε αριθμό ανεμοθωρακίου 23. Πρόκειται για το παλαιότερο λεωφορείο που καταφέραμε να διασώσουμε. 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ:

Scania Vabis Βλαβιανού, κατεβαίνει την οδό Κοραή το 1964

Καρέ από παλιά ταινία που βρέθηκε στο "Μέγαρον Τέχνης"
στην οδό Ακαδημίας

Αυτό το λεωφορείο είναι ένα μικρό έργο τέχνης. Είναι πολύ απλό στην κατασκευή του, δωρικό, χωρίς στολίδια και φραμπαλάδες. Ωστόσο το θεωρώ "κουκλί". Νευριάζω που περνά ο καιρός, έχουμε τόσα πράγματα να κάνουμε και δεν έχουμε ασχοληθεί όσο πρέπει μ' αυτό. 

Πρόκειται για το 23 του 4ου ΚΤΕΛ, ένα πανέμορφο Scania Vabis Β71 53 με αμάξωμα που έφτιαξε ο Μανώλης Βλαβιανός, ένα από τα λίγα που κυκλοφόρησαν στην Αθήνα. Θαρρώ πως οκτώ Scania πρόλαβε να φτιάξει κι αυτά με διαφορές μεταξύ τους. 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ:

Το 4/295, Ο317 Βιαμάξ, στη Χαραυγή το 1967 (ΦΩΤΟ - VIDEO)

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΠΡΩΤΗ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:

Σπάνιες φωτογραφίες από το αρχείο του Μιχάλη Χατζηγιάννη 

Αν θα κάναμε δημοσκόπηση για την ανταπόκριση και την επικοινωνία με τους αναγνώστες μας, ειδική μνεία θα έπρεπε να κάνουμε για τους Κρητικούς, τους Θεσσαλονικείς και τους μετόχους του παλαιού 4ου ΚΤΕΛ Αθηνών.

Υπάρχουν πολλοί που θέλουν να ξαναδούν στο δρόμο το μουσειακό 293 του 4ου ΚΤΕΛ, ένα Mercedes Benz O317 Βιαμάξ, που σώσαμε από τη Χαλκίδα. Το θέλουμε κι εμείς διότι είναι ένα μοναδικό μοντέλο αστικού λεωφορείου που έγραψε ιστορία όχι μόνο για την ανωτερότητά του αλλά και για το μοναδικό σχεδιασμό του. Σήμερα ας δούμε το «αδελφάκι» του, το 4/295, μετά το θρυλικό 4/143 Mercedes O315 του Στέλιου Αδάμ.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ:

Ποιος είναι ο «παππούς» με το Mercedes του 4ου ΚΤΕΛ (ΦΩΤΟ)

Ο Στέλιος Αδάμ είναι μια άγνωστη μορφή που έγραψε ιστορία στο βολάν και στις συγκοινωνίες της Αθήνας

Πριν από μερικές ημέρες, το βράδυ της 16 Ιουνίου, ήρθε ένα μήνυμα από τον κ. Τ. Ανδρεοσάτο που μας έλεγε ότι ο παππούς του ήταν οδηγός σε ένα θρυλικό λεωφορείο Mercedes Benz που κυκλοφόρησε στην Αθήνα, τον αποκαλούμενο «καρχαρία». 

Έτσι ονόμαζαν «χαϊδευτικά» στα αστικά ΚΤΕΛ της πρωτεύουσας τα Mercedes Benz Ο 315 που κατασκεύασε η Βιαμάξ. Ένα απ’ αυτά ήταν το 143 του 4ου ΚΤΕΛ, στο οποίο δούλευε ο παππούς του αναγνώστη μας, ο Στέλιος Αδάμ από τα Πολιτικά της Χαλκίδας. 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ:

Ένα SCANIA VABIS B71 με υπογραφή "Βλαβιανός"

Όταν λέμε ότι σώθηκε αυτό το λεωφορείο από του... κόφτη τα οξυγόνα έχουμε και τα σχετικά ντοκουμέντα.

Αυτό είναι ένα πανέμορφο αστικό λεωφορείο Scania Vabis Β7153 της συλλογής που διατηρούν οι Χάρης και Βαγγέλης Λαζαρόπουλος. Μπορεί να μην έχει γίνει κάποια σοβαρή προσπάθεια για την ανακατασκευή του ακόμα, αυτό όμως δεν σημαίνει πως δεν βρίσκεται στο μυαλό μας... 

Το ταμπελάκι του κατασκευαστή παραμένει πάνω στο αμάξωμα... 

Κυκλοφόρησε το χειμώνα του 1958. Βγήκε από το μικρό αλλά νοικοκυρεμένο αμαξοποιείο που είχε στην οδό Γ. Ολυμπίου 18 στο Κουκάκι ένας μεγάλος μάστορας της ελληνικής αμαξοποιΐας ο Μανώλης Βλαβιανός. 

Από τα χέρια του Βλαβιανού βγήκαν λίγα αλλά ιδιαίτερα με καλλίγραμμα λεωφορεία.

Το συγκεκριμένο Scania Vabis στόλιζε με την ομορφιά του, τις γραμμές  του 4ου ΚΤΕΛ Αθηνών. 

Για πολλές δεκαετίες όργωνε στο δίκτυο των αστικών συγκοινωνιών και όπως μπορεί να διακρίνει κανείς από φωτογραφίες αρχείου, ο ιδιοκτήτης του ήταν τόσο επιμελής, όσο και ο κατασκευαστής του.
Αυτό ήταν το 4/23, ένα προσεγμένο και καλοσχεδιασμένο ελληνικό  λεωφορείο που δίνει δεν μπορεί να συγκριθεί με άλλα σύγχρονα κομμάτια του από τη δεκαετία του '50. 

Φωτογραφία του 1963 με το 4/23 στο δρομολόγιο προς Άγιο Ιωάννη.

Όταν σε κάποια στιγμή τα περίφημα κλιμάκια του Οργανισμού Αστικών Συγκοινωνιών αποχαρακτήριζαν σωρηδόν τα "μισθωμένα οχήματα" της ΕΑΣ ακόμα και για ένα ξηλωμένο κουρτινάκι ώστε να κυκλοφορήσουν οι Ίκαροι, σ' αυτό δεν έβρισκαν ψεγάδι. Χρόνια αργότερα, ο ιδιοκτήτης του μάς είπε ότι δεν άντεχε την "ιερά εξέταση" των κλιμακίων στο αμαξοστάσιο της λεωφόρου Αθηνών. 

Για το λόγο αυτό συμφώνησε να το αποσύρει χωρίς αποχαρακτηρισμό ή ακαταλληλότητα. Είχε συμφωνήσει να το κυκλοφορεί σαν υπηρεσιακό όχημα σε ένα ξενοδοχείο των Αγίων Θεοδώρων. Απλώς ήθελε να λειτουργεί, να συντηρείται και να κινείται. 

Έτσι για μερικά χρόνια ακόμα μετέφερε κόσμο, επισκέπτες και εργαζομένους, από το σταθμό του τραίνου μέχρι το ξενοδοχείο. Στα μέσα της δεκαετίας του '90, αυτό το λεωφορείο αποσύρθηκε σε μια γωνιά, κοντά σε ένα πρατήριο καυσίμων. 

Από τη μεταφορά του λεωφορείου στις εγκαταστάσεις της ΛΑΕΓΕ.

Οι συνήθεις ανεγκέφαλοι άρχισαν να το ζωγραφίζουν με "γκράφιτυ" και κάποιοι άλλοι ακόμα χειρότεροι, μόλις διαπίστωσαν ότι είχε τζάμια από αλουμίνιο λίγο έλειψε να το καταστρέψουν. 

Λίγο καιρό αργότερα, το 4/23 πέρασε στη συλλογή Λαζαρόπουλου και αναμένει την ανακατασκευή του.  

Δείτε πίσω από τις κουρασμένες λαμαρίνες το σχέδιο, την τεχνοτροπία και το μεράκι του Βλαβιανού που το έφτιαξε αλλά και του λεωφορειούχου που το δούλευε επί δεκαετίες. 

Κι οι δυο έχουν φύγει από τα εγκώσμια αλλά το Scania παραμένει ζωντανός μάρτυρας μιας ιστορίας που θα μείνει και θα περάσει στους επόμενους... 

Ελπίζουμε ότι το επόμενο δρομολόγιο αυτού του πανέμορφου Scania θα είναι το αμαξοποιείο για την αποκατάσταση κι από εκεί ένας κλειστός εκθεσιακός χώρος... 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: