ΚΤΕΛ ΦΩΚΙΔΟΣ: Με R495 το ποδαρικό στο νέο σταθμό

Τα λαμπερά εγκαίνια του νέου επιβατικού σταθμού στην Άμφισσα και η συμμετοχή μας!

Στο φέρυ για Κέρκυρα ο Λώλος, ο γκαζιάρης!

Στιγμιότυπο μιας εποχής που δεν υπήρχαν οι «σέλφυ» και οι φωτογραφίες είχαν αξία…

Magirus της ΒΕΛΟ του ΚΤΕΛ Χαλκιδικής, το 1971

Φωτογραφίες με τον οδηγό και τον εισπράκτορα του 40ου ΚΤΕΛ Χαλκιδικής

Σπάνιο AEC του 5ου ΚΤΕΛ στου Ρέντη!

Άλλη μια μεγάλη αποκάλυψη από τον κ. Νίκο Παναγιωτόπουλο.

ΣΠΑΝΙΑ ΦΩΤΟ: Πράσινο στη "Σκρά" το 1999

Κάνε κλικ να δεις μια φωτογρααφία που ανασύρθηκε από ξεχασμένο κινητό...

Δευτέρα, 31 Δεκεμβρίου 2012

Στην Παλιά Κοκκινιά με Volvo B615 του 5ου ΚΤΕΛ

Παραμονή Πρωτοχρονιάς 1959, Παλιά Κοκκινιά Πειραιώς
Ο φωτορεπόρτερ Φώτης Φλώρος ήταν ο άνθρωπος που κράτησε ζωντανές μνήμες από το 5ο ΚΤΕΛ που βρισκόταν στην οδό Θηβών 40, στην Παλιά Κοκκινιά. Δεν υπήρχε γιορτή ή επίσημο γεγονός χωρίς να λείπει ο «φωτογράφος», το οποίο συμπαθούσε ο αείμνηστος (και ίσως καλύτερος) πρόεδρος Χρήστος Πλαταράς.


Την παραμονή της Πρωτοχρονιάς του 1959 ο Φλώρος είχε προσκληθεί να φωτογραφήσει το προσωπικό και τα λεωφορεία του 5ου ΚΤΕΛ, γεγονός που το συνδύασε με ρεπορτάζ στη Λεύκα και στον Πειραιά. Το άλμπουμ εκείνης της εποχής διατηρείται ως σήμερα ακόμα και στο αρχείο συγγενών των πρώην μετόχων του «πειραιώτικου ΚΤΕΛ».

Σήμερα σας παρουσιάζουμε φωτογραφία που τράβηξε ο Φλώρος στο σημείο που η οδός Ρετσίνα προεκτείνεται στη λεωφόρο Θηβών με θεωρητικό όριο τις γραμμές των Σιδηροδρόμων Ελληνικού Κράτους (ΣΕΚ), δηλαδή των τραίνων που συνέδεαν με δίκτυο σταθερής κανονικής τροχιάς τον Πειραιά (σταθμός Αγίου Διονυσίου) με τη Θεσσαλία, τη Μακεδονία και τη Θράκη.

Στο κάδρο που πέρασε στην ιστορία φαίνεται το 93 του 5ου ΚΤΕΛ, ένα Volvo B63506 με αμάξωμα που έφτιαξε ένας αδικημένος μάστορας της αμαξοποιΐας, ο Ηλιόπουλος. Πιο δίπλα φαίνεται ένας συμπαθής ποδηλάτης με ζωγραφισμένη την αγωνία του μεροκάματου στο πρόσωπό του.

Πιο πίσω το μουλάρι με τα λαχανικά του πλανόδιου μανάβη και μια τρίκυκλη μοτοσυκλέτα που συνήθως μετέφερε πάγο. Στο ρεύμα ανόδου της Θηβών διακρίνονται ένα «χασανιώτικο» με αμάξωμα Ταγκαλάκη κι ένα κουκλίστικο Mercedes OP-315 με αμάξωμα «Βιαμάξ». 

Μια εικόνα τόσο νοσταλγική και τόσο όμορφη!

Πέμπτη, 27 Δεκεμβρίου 2012

Scania Κοτάτζη - Μανταδάκη του 1ου ΚΤΕΛ στη Νέα Κυψέλη


Σπάνια φωτογραφία από την άνοιξη του 1962 παρουσιάζει ένα πανέμορφο αστικό λεωφορείο Scania Vabis του 1ου ΚΤΕΛ να ποζάρει στο φακό του φωτορεπόρτερ Φώτη Φλώρου για λογαριασμό της εφημερίδας «ΑΘΗΝΑΪΚΗ».

Πρόκειται για το 44 του 1ου ΚΤΕΛ, ένα εξαιρετικής φύσεως Scania Vabis B 5658 136 με αμάξωμα κατασκευασμένο από τους Κοτάντζη – Μανταδάκη

Εκτελεί το δρομολόγιο «2Β – Νέα Κυψέλη» και περνά από στάση γεμάτη με επιβάτες που περιμένουν στωϊκά. 

Είναι η εποχή που έχει αρχίσει διά του Τύπου η συζήτηση για τη βελτίωση των αστικών συγκοινωνιών της πρωτεύουσας με την πυκνότερη δρομολόγηση λεωφορείων, τη μελέτη για την κατασκευή λεωφορείων υπερμείζονος τύπου (κάτι το οποίο έγινε τελικά δύο χρόνια αργότερα), την επέκταση του δικτύου των τότε ΕΗΣ (Ελληνικών Ηλεκτρικών Σιδηροδρόμων) και την ανάθεση μελέτης για την κατασκευή υπογείου μητροπολιτικού σιδηροδρόμου (μετρό).

Η πρώτη μελέτη για το μετρό έγινε από το Εθνικό Μετσόβειο Πολυτεχνείο για τους ΕΗΣ και απετέλεσε προσωπική επιθυμία (και μελέτη) του αείμνηστου καθηγητή Στρατή Ανδρεάδη.

Ελπίζουμε να απολαύσετε (και να εκτιμήσετε) αυτό το όμορφο Scania...

Δευτέρα, 24 Δεκεμβρίου 2012

Θερμές ευχές για ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ


Όσοι εργαζόμαστε για την έρευνα και τη διάσωση αρχειακού υλικού και μουσειακών οχημάτων που κυκλοφόρησαν στις αστικές και τις υπεραστικές συγκοινωνίες σας ευχόμαστε μέσα από την καρδιά μας ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ.
 
Ελπίδα μας ας είναι η ανάταση της χώρας και η υπέρβαση της κρίσης με υγεία, χαρά και πολλή δουλειά για όλους, χωρίς αποκλεισμούς και εμπόδια.
 
Η Ελλάδα είμαστε ΕΜΕΙΣ. Ας ξεπεράσουμε ο,τιδήποτε προσωπικό και εγωιστικό για να εργαστούμε συλλογικά, ομαδικά και υπεύθυνα.
 
Χρόνια πολλά σε εσάς και τις οικογένειές σας, με αισιοδοξία και δύναμη.

Δευτέρα, 17 Δεκεμβρίου 2012

ΚΟΥΪΖ: Ποιος ηθοποιός πληρώνει το εισιτήριο της συμπρωταγωνίστριάς του

Λεωφορείο Scania Vabis υπερμείζονος τύπου με αμάξωμα Ρεντούμη
στο Καλλιμάρμαρο, σε εκδήλωση για την Ημέρα Χωρίς Αυτοκίνητο.
Δεν είναι λίγες οι ταινίες του παλιού ελληνικού κινηματογράφου με πλάνα μέσα σε λεωφορεία ή στο κέντρο της Αθήνας και άλλων πόλεων.
Υπάρχουν μάλιστα κάποιες ταινίες που θυμίζουν αφηγήσεις των γονιών και των παππούδων μας μέσα σε λεωφορεία. 
Η προσέγγιση ενός άνδρα σε μια γυναίκα σε παλιότερες δεκαετίες που δεν υπήρχαν ούτε τα κινητά τηλέφωνα, ούτε οι σελίδες κοινωνικής δικτύωσης γινόταν με άλλους τρόπους.
Άλλοι λένε ότι ήταν πιο λεπτοί οι χειρισμοί κι άλλοι λένε ότι ήταν πιο ευγενικοί οι τρόποι προσέγγισης. Από τις ταινίες που έπαιξε ο Κώστας Βουτσάς είδαμε πολλές φορές πώς μπορούσε να πιάσει συζήτηση ένας νεαρός με μια κοπέλα σε ένα πάρτυ κι αν ταίριαζαν έφταναν στο σημείο να χορέψουν.
Σε άλλο φιλμ, ο Γιώργος Πάντζας υποδύεται κάποιον που του αρέσει ο ποδόγυρος και παίρνει στο κατόπι όποια κοπέλα τού αρέσει.
 
Στην ταινία «Γάμος αλά ελληνικά» πάντως, ο Γιώργος Κωνσταντίνου έχει έναν τρόπο που τον μεταχειρίζονταν νεαροί άντρες της μεσαίας τάξης, προς όφελος… των λεωφορειούχων και των ΚΤΕΛ. Φρόντιζαν να παρακολουθούν τη γυναίκα που τους ενδιέφερε και να πέφτουν μπροστά της «όλως τυχαίως» στις βιτρίνες, στους δρόμους, στις ουρές των αφετηριών και φυσικά στο διάδρομο του λεωφορείου για να πάρουν εισιτήριο από τον εισπράκτορα.
Όπως φαίνεται εδώ μάλιστα, ο Γιώργος Κωνσταντίνου φαίνεται πως ενδιαφέρεται τόσο πολύ για την Ξένια Καλογεροπούλου ώστε προθυμοποιείται να πληρώσει και το αντίτιμο του εισιτηρίου της!
Άλλες εποχές, άλλα ήθη, πιο ρομαντικά…
Όσον αφορά στο λεωφορείο, προφανώς και είναι υπερμείζονος τύπου αστικό εκατό θέσεων και μάλλον με αμάξωμα Ρεντούμη (σύμφωνα με την κατασκευή των θυρών) ή Σπαρταλιάν (σύμφωνα με το τετραγωνισμένο τζάμι στο γραφείο του ειπράκτορα).
Απολαύστε τη φωτό:


Τετάρτη, 12 Δεκεμβρίου 2012

Φωτό με ένα Mercedes O322 Βιαμάξ σε ρόλο πρωταγωνιστή

 
Φωτογραφίες και στιγμιότυπα από ένα μοναδικό γύρισμα για λογαριασμό της διαφημιστικής εταιρείας “Le Spot” με τη συμμετοχή ιστορικού λεωφορείου Mercedes Benz O322 της Βιαμάξ.
Παρακολουθήστε το βίντεο που ετοιμάσαμε τότε, με έξι σκηνές backstage από τα γυρίσματα διαφήμισης με παλιό αστικό λεωφορείο Mercedes Benz O322 της «Βιαμάξ». Αποκλειστικά στιγμιότυπα που παρουσιάζονται με μορφή ταινίας μικρού μήκους σε ασπρόμαυρο φιλμ.
 
 
Δείτε πώς ανέβηκε το λεωφορείο στον Ορχομενό, πώς στήθηκε το συνεργείο και αποκλειστικά πλάνα από το παρασκήνιο των γυρισμάτων…
  
Προσήλωση στο μόνιτορ από τη διευθύντρια παραγωγής, τον σκηνοθέτη και τον διευθυντή φωτογραφίας.
"H καθαριότητα είναι μισή αρχοντιά" και το Mercedes "απολαμβάνει" το μπανάκι του...
Στο δρόμο για τον Ορχομενό με το Ο322 και τον Πορτοκάλογλου να μας θυμίζει το "Βαλκανιζατέρ".


Ο Βασίλης δίνει οδηγίες στον Σταύρο πώς θα γίνει το γύρισμα ώστε να υπάρχει το καλύτερο αποτέλεσμα.







Όλοι οι συντελεστές της παραγωγής, ύστερα από το τέλος των γυρισμάτων σε κάδρο
λες και βγήκε από έργο παλιό...

Δευτέρα, 10 Δεκεμβρίου 2012

Leyland της ΑΣΠΑ, "904" στο Χατζηκυριάκειο

Ιστορική φωτογραφία με λεωφορείο "Leyland" της ΒΕΛΟ στη γραμμή "904 Χατζηκυριάκειο - Φρεαττύδα" μας έστειλε ο φίλος του ιστολογίου και αυτοκινητιστής (για δεύτερη γενιά) κ. Γιώργος Λεβαντής.
 
Στο μήνυμά του σημειώνει:
 
"Τα αστικά λεωφορεία Scania Vabis, Mercedes, Volvo, Skoda κι αργότερα Βritish Leyland και ΗΙΝΟ! είχαν τη μηχανή μέσα και ήταν συνήθως καλυμμένη με μπλέ δερμάτινα καπιτονέ καλύμματα. Βόγκαγαν κάθε φορά που ο οδηγός άλλαζε ταχύτητα.
 
Καμμιά φορά είχε και μια θέση μπροστά δεξιά δίπλα στη μηχανή που ηταν η καλύτερη για τα παιδικά μας όνειρα.
 
Υπήρχε και εισπράκτορας στριμωγμένος δίπλα στην πίσω πόρτα με το κλασσικό γκρί καπέλο με το γείσο, ένα πρωτόγονο μικρόφωνο κι έλεγε τις στάσεις ή φώναζε τέρμα τα μία και είκοσι. Θυμάστε εκείνες τις κερματοθήκες που έβαζε τα κέρματα και που τώρα τελευταία ξανάγιναν της μόδας;".
 
Το λεωφορείο που βλέπετε ανήκε στον στόλο της κρατικής ΑΣΠΑ και κυκλοφόρησε στις γραμμές της με υπηρεσιακό αριθμό 801 ή 5/243 στο 5ο κλιμάκιο.
 

Κυριακή, 28 Οκτωβρίου 2012

Τελευταία εμφάνιση για τη θρυλική "Σουηδέζα", το Volvo SBAV του Αγρινίου


Μερικά πράγματα δεν αλλάζουν, όσο κι αν περάσουν τα χρόνια.
 
Ο θρύλος των υπεραστικών λεωφορείων Volvo που κατασκευάστηκαν από τη βιομηχανία Σαρακάκη σαν απάντηση στην παραγωγή των Mercedes Benz O302 από τη Βιαμάξ ήταν τα SBAV.
 
Το ημερολόγιο έγραφε "σωτήριο έτος 1974" όταν από το αμαξοποιείο του Ομίλου Σαρακάκη  κατασκευάσθηκε το πρώτο χωρίς σασί λεοφωρείο, το SBAV, και μετά απο συνεχείς αναβαθμίσεις φθάνει στο SBAV 90 το 1990.
 
Θεωρήθηκαν πολύ πετυχημένα μοντέλα, που έγιναν και μεγάλη εξαγωγική επιτυχία σε χώρες κυρίως της Μέσης Ανατολής.
 
Ένα από τα θρυλικότερα των υπεραστικών συγκοινωνιών της χώρας, το 56 του Αγρινίου, αργοπεθαίνει έξω από μια μάντρα κοντά στην Εθνικό Οδό. Κάθε προσπάθεια να σωθεί η θρυλική "Σουηδέζα" είναι άκαρπη, γεγονός το οποίο μας λυπεί.

Δείτε τις φωτογραφίες και σχολιάστε...

Τετάρτη, 24 Οκτωβρίου 2012

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ: Two faces of January με Βιαμάξ στα Χανιά (VIDEO)


Μαγευτικό κάδρο από το χώρο των γυρισμάτων στο παλιό λιμάνι των Χανίων, από τη Χρ. Ζήκου, όπως δημοσιεύθηκε σε σελίδες κοινωνικής δικτύωσης. Διακρίνεται το υπεραστικό λεωφορείο Mercedes Benz R495 της Βιαμάξ.
Ολοκληρώθηκαν τα γυρίσματα της ταινίας “Two faces of January” και στην Κωνσταντινούπολη, μετά τα Χανιά και την Αθήνα.

Ο σκηνοθέτης Χοσέιν Αμινί υπόσχεται να μεταφέρει το ομώνυμο βιβλίο της Πατρίτσια Χάισμιθ στη μεγάλη οθόνη με το πιο ρεαλιστικό και συγκλονιστικό τρόπο. Σ’ αυτό άλλωστε συμβάλλει η παρουσία διεθνών αστέρων όπως ο Βίγκο Μόρτενσεν, η Κίρστεν Ντανστ και ο Όσκαρ Ισάακ.
Οι πρωταγωνιστές της ταινίας στην Ανώπολη των Σφακίων.
Λίγα λόγια για την υπόθεση της ταινίας:

Έφυγαν από τις ΗΠΑ κακήν – κακώς.
Ο Τσέστερ ΜακΦάρλαντ (Μόρτενσεν) καταφεύγει στην Ελλάδα με τη γοητευτική γυναίκα του, την Κολέτ (Ντανστ), επειδή κινδυνεύει να φυλακιστεί για απάτες.

Αμφότεροι προσπαθούν να έχουν το ύφος αθώων τουριστών στην Αθήνα.


Εικόνα από τα ιστορικά λεωφορεία που χρησιμοποιήθηκαν
ύστερα από ενέργειες των Χάρη και Βαγγέλη Λαζαρόπουλου και
του Στ. Τσαλτούμη 
Όλα κυλούν καλά έως την ημέρα που στον πανικό του ο Τσέστερ σκοτώνει -άθελά του- έναν ιδιαίτερα περίεργο αστυνομικό επιθεωρητή στον έκτο όροφο του ξενοδοχείου «Κίνγκ’ς Πάλας».

Γιατί ο Ράυνταλ Κήνερ (Όσκαρ Ισαάκ), ένας αργόσχολος και άφραγκος νέος Αμερικανός, που εδώ και λίγο διάστημα παρατηρεί αυτό το ζευγάρι, προτείνει τη βοήθειά του;

Ο Τσέστερ περιμένει έναν εκβιασμό, αλλά ο Ράυνταλ μοιάζει να ενδιαφέρεται κυρίως για τη γοητευτική κυρία ΜακΦάρλαντ.
Τα σχόλιά σας είναι ευπρόσδεκτα κάτω από την ανάρτηση.

ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ ΠΛΑΝΟ από τα γυρίσματα στο παλιό λιμάνι των Χανίων, όπου συμμετείχαν και παλιά λεωφορεία Mercedes Benz R 495 της Βιαμάξ:

 
Διαβάστε επίσης: 
 

 

 

Κυριακή, 21 Οκτωβρίου 2012

Όταν η Biamax έκανε εξαγωγές ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ λεωφορείων

Η ελληνική αμαξοποιία γνώρισε μεγάλες δόξες κατά τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 1960, όπως έχουμε γράψει επανειλημμένως τόσο εδώ, όσο και στις στήλες του περιοδικού "Car&Truck" όταν γράφαμε ιστορία εκείνη την εποχή.

Παρασκευή, 19 Οκτωβρίου 2012

Ikarus Στάγιερ Ελλάς: Από τον Πειραιά αργοπεθαίνει έξω από το Αγρίνιο...

Κάποτε ήταν στις δόξες του, όταν πρωτοπαραδόθηκε στην ΕΑΣ το 1984. Κυκλοφόρησε αρχικά στο Α/Σ Ελληνικού και μετά την ίδρυση της ΕΘΕΛ ανέβηκε στο Α/Σ Πειραιώς ως το τέλος της υπηρεσίας του.
Αφιερωμένο στους φίλους - εργαζόμενους στην ΕΘΕΛ

Του Χ.Κ. Λαζαρόπουλου

Είναι στιγμές που "μυρίζομαι" τα παλιά λεωφορεία σε μεγάλη ακτίνα. Ο φίλος φωτορεπόρτερ κ. Γιώργος Διαμαντάκης έχει να το λέει. "Μα τι είναι αυτό με σένα; Συνέχεια τα παλιά λεωφορεία σκέφτεσαι;" μου λέει για να με πειράξει.
Κάνω μικρές παρενθέσεις στην καθημερινότητα. Για "ειδική αποστολή" βρέθηκα στην Αιτωλοακαρνανία και στη διασταύρωση της τρεχάλας με το άγχος, έκανα ένα διάλειμμα 15 λεπτών. Είδα έναν απόμαχο των αστικών συγκοινωνιών της Αθήνας, ένα Ikarus Στάγιερ Ελλάς της πρώην ΕΑΣ, ξεχασμένο, παρατημένο και κουρασμένο ν' αργοπεθαίνει σε έναν αγροτικό δρόμο στο Στράτο.
Δεν περίμενα να νοιώσω τόση χαρά που είδα ένα "πειραιώτικο λεωφορείο", ένα απ' αυτά που θεωρούσα κάποτε απρόσωπα. Ίσως γιατί είχα συνηθίσει την εικόνα τους όταν πηγαίναμε στην ΕΘΕΛ ή κυκλοφορούσαμε στον Πειραιά, ξαφνικά τα χάσαμε κι αυτός ο ατσούμπαλος όγκος τους μού είχε λείψει.
Το ξέρω θα βγουν τίποτε κολλημένοι και θα αρχίσουν τα σχόλια αλλά τι να κάνουμε, αυτό αισθάνομαι, αυτό πιστεύω, αυτό γράφω. Μπορεί το ΥΑΕ-2348 να πρωτοκυκλοφόρησε στο Α/Σ Ελληνικού ή να με μετέφερε κάποιες φορές από τις παλιές αφετηρίες του Θησείου προς τα Μεσόγεια όταν εκτελούσε δρομολόγια "304" και "305" προς τη Λούτσα.
Όμως, το θυμάμαι από τότε που ήρθε στο Α/Σ Πειραιά. Πότε το δούλευε ο συνταξιοδοτημένος παλιός λεωφορειούχος και μετά οδηγός της ΕΑΣ κ. Γιώργος Οικονόμου και πότε ο παλιός οδηγός του 5ου ΚΤΕΛ κ. Γιώργος Μπαφάκης. Με τα παλιά χρώματα ήταν ένα ωραίο κλασσικό Στάγιερ της ΕΑΣ με ξεκούραστο κινητήρα που έβγαζε "αέρα" κάτι βραδυνά δρομολόγια "845" προς Ελευσίνα.
Μια φορά, ο κυρ Γιώργος είχε πάρει μεσημεριανό δρομολόγιο από τις σχολές του Εμπορικού Ναυτικού. Οι πιτσιρικάδες είχαν πειράξει το πλαστικό καπάκι στις πίσω πόρτες και αποτέλεσμα να πέσει και να σπάσει. Η στεναχώρια του Κρητικού ήταν απερίγραπτη. Μέχρι που πήγε μαζί με τον "μουστάκια" από το αμαξοποιείο κι έβγαλαν τρία καπάκια πορτών από ένα αποσυρόμενο Ikarus ΟΖ του Βοτανικού που βρισκόταν απέναντι, στο οικόπεδο του Αγίου Χριστόφορου.
Άλλαξαν τα καπάκια και στις τρεις πόρτες για να είναι ομοιόμαρφα, αφού τα έπλυναν και τα καθάρισαν. Είχαν αφήσει πάνω και τα παλιά ταμπελάκια. Μόλις μπήκα στο λεωφορείο και τα είδα, πήγα 15 χρόνια πίσω ενθυμούμενος την ιστορία αυτή. Πότε πέρασαν!
Πριν αποσυρθούν τα τελευταία Ikarus από τον Πειραιά, αυτό το είχαν ξεχωρίσει από την ΠΕΒ γιατί ήταν περιποιημένο. Γι' αυτό και το σένιαραν για να το παραχωρήσουν ως δωρεά. Διότι τότε λεφτά υπήρχαν και κάθε δήμαρχος ή κάθε βουλευτής στην πλάτη του Δημοσίου έκανε "αγαθοεργίες" και "κοινωνικό έργο".
Ιδού το "κοινωνικό έργο". Αργοπεθαίνει στο χωράφι ενώ θα μπορούσε να λειτουργεί επιβοηθητικά για μαθητές ή για ειδικά δρομολόγια. Εμ, δε...
Όσον αφορά στον παλιόφιλο, τον κυρ Γιώργο, πρόλαβε να πάρει σύνταξη λίγο καιρό αφ' ότου το Α/Σ Πειραιώς γέμισε με Iribus. Αυτόν τον καιρό είναι στο νησί του, ετοιμάζεται να βγάλει τσικουδιά και σίγουρα όταν θα ακούσει την κατάληξη του λεωφορείου που δούλευε θα συγκινηθεί σαν παιδί, όπως τότε που του είπα ότι περισώσαμε ένα Scania Vabis Ταγκαλάκη του 5ου ΚΤΕΛ, το 232.
 

Παραχωρήθηκε στον Δήμο Στράτου από την ΕΘΕΛ, όπως και δίπλα ένα απορριμματοφόρο του Δήμου Αθηναίων. Αντί να τα συντηρήσουν οι ευεργετηθέντες, τα παράτησαν στη φθορά, στο χρόνο, στις καιρικές συνθήκες και στους περίεργους που τα διαλύουν...


Ο οπίσθιος ανεμοθώρακας γράφει ένα από τα τελευταία δρομολόγιά του στον Πειραιά, τη διαδρομή "814 / Πειραιά - Σχιστό". Ήταν το ΥΑΕ - 2348 και λίγο πριν μετακινηθεί από τις ενεργές υπηρεσίες, το οδηγούσε ο κ. Γιώργος Μπαφάκης.

Ο αυτοκόλλητος ανεμοθώρακας της ΕΘΕΛ με τον αριθμό 271 που υποτίθεται ότι είχε το συγκεκριμένο Στάγιερ. Παλαιότερα ήταν το 3/158.

Κι όμως, το τελευταίο του δρομολόγιο φαίνεται ακόμα. Πήγε "846 / Πειραιά - Νεάπολη Α", μετά έμεινε στο Α/Σ Πειραιώς, επισκευάσθηκε από την ΠΕΒ κι έφυγε για την Αιτωλοακαρνανία όπου αργοπεθαίνει.
Να πού πήγαν τζάμπα λεφτά από την ΕΘΕΛ. Αν ο δήμαρχος τα έβαζε από την τσέπη του θα ρίμαζε έτσι το Στάγιερ;

Τελευταίο στιγμιότυπο πριν από την επιστροφή στην καθημερινότητα. Ίσως είναι η τελευταία φορά που δίνει κανείς τόση προσοχή σ' αυτό το εγκαταλελειμμένο Στάγιερ. Θα το κρατήσoυμε ζωντανό όμως σαν ανάμνηση χάρη σ' αυτές τις φωτογραφίες και σ' αυτήν την ανάρτηση...

Σάββατο, 6 Οκτωβρίου 2012

ΦΩΤΟ: Scania Vabis της Βιαμάξ στο Δάσος Χαϊδαρίου

 
Στην καρδιά της "δυτικής Αττικής" στα μέσα της δεκαετίας του '70.
Φωτογραφία αρχείου από το Δάσος Χαϊδαρίου πριν από τρεις δεκαετίες απεικονίζει παλιό λεωφορείο του ΕΚΤΕΛ να κατευθύνεται προς το κέντρο της πρωτεύουσας.
Πρόκειται για ένα από τα ελάχιστα Scania Vabis του 3ου ΚΤΕΛ με αμάξωμα που είχε κατασκευάσει ειδικά η "Βιαμάξ" στη διαδρομή "177 / ΑΘΗΝΑΙ - ΚΕΝΤΡΟΝ ΧΑΪΔΑΡΙΟΥ", στα τέλη της δεκαετίας του '70.
Το λεωφορείο κατέρχεται τη λεωφόρο Βασιλέως Κωνσταντίνου (νυν Καραϊσκάκη) Χαϊδαρίου στο ύψος της παλιάς αφετηρίας τρίκυκλων οχημάτων εμπορευματικών μεταφορών (οι αποκαλούμενοι και "γκοτζαμάνηδες")...

Παρασκευή, 5 Οκτωβρίου 2012

ΦΩΤΟ: "Two faces of January" με Mercedes Βιαμάξ στα Χανιά

Εδώ το συνεργείο που εργάζεται για να γίνει αυτή η πλευρά όπως ήταν το λιμάνι, το 1962.
Με ιδιαίτερη επιτυχία προχωρούν τα γυρίσματα της ταινίας "Two faces of January" στα Χανιά της Κρήτης με τη συμμετοχή των ηθοποιών Βίγκο Μόρτενσεν, Κύρστεν Ντανστ και Όσκαρ Ιζάακ.
Το άνοιγμα του παλιού λιμένος των Χανίων έχει μετατραπεί σε χρονομηχανή που γυρίζει ακόμα και τον πιο δύσπιστο επισκέπτη στο 1962. Ο σκηνοθέτης Χοσέιν Αμίνι, το πολυπληθές επιτελείο της εταιρείας παραγωγής "Zelus", ο σκηνογράφος κ. Δημήτρης Ζιάκας και οι συνεργάτες του έχουν κάνει υποδειγματική δουλειά που θα τη ζήλευαν οι πιο ακριβοπληρωμένοι ειδικοί του Χόλυγουντ.
Σ' αυτό το όμορφο σκηνικό αλλά και στα μοναδικά τοπία της κρητικής γης από τα Χανιά μέχρι το Ηράκλειο κι από την Ανώπολη των Σφακίων μέχρι το Φραγκοκάστελλο παίζουν τρία ιστορικά λεωφορεία ελληνικής κατασκευής, από τη Βιαμάξ.
Διακρίνονται δύο αυτοφερόμενα Mercedes Benz R495 κι ένα λεωφορείο τύπου υπεραστικού Ο322 που μετασκευάστηκε κι επισκευάστηκε σε χρόνο μηδέν, ενώ θα αποκατασταθεί αμέσως μετά το τέλος των γυρισμάτων.
Απολαύστε μερικές από τις αποκλειστικές φωτογραφίες της ΛΑΕΓΕ από το χώρο των γυρισμάτων που δεν θα δείτε πουθενά αλλού:
 
Με οδηγό παλιές φωτογραφίες, έτσι στήθηκε η παλιά αφετηρία των λεωφορείων από τα Χανιά προς το Ηράκλειο.

Οι οδηγοί των παλιών λεωφορείων σε πρώτο πλάνο.

Αντίστροφη μέτρηση πριν αρχίσει το μεσημβρινό γύρισμα στο παλιό λιμάνι των Χανίων.

Γυρίσματα στο παλιό λιμάνι των Χανίων για την ταινία "Δύο όψεις του Ιανουαρίου" με τους Βίγκο Μόρτενσεν, Κύρστεν Ντανστ και Όσκαρ Ιζάακ.

Γυρίσματα στο παλιό λιμάνι των Χανίων για την ταινία "Δύο όψεις του Ιανουαρίου".

Παρασκευή, 28 Σεπτεμβρίου 2012

"Οι δύο όψεις του Ιανουαρίου" σε παλιά λεωφορεία


Επιδιορθώσεις στο ιστορικό Mercedes Benz R495 της Βιαμάξ ακόμα και μέσα στη νύχτα.

 
Πρόκειται για έναν ψεύτικο φόνο φυσικά, ένα φόνο κινηματογραφικό, στον οποίο εμπλέκονται διάσημα ονόματα της έβδομης τέχνης, ο Βίγκο Μόρτενσεν και η Κίρστεν Ντανστ συμπρωταγωνιστές μαζί με τον Οσκαρ Αϊζακ σε ένα θρίλερ, που μόνον η Πατρίτσια Χάισμιθ θα μπορούσε να γράψει: «Τα δύο πρόσωπα του Ιανουαρίου».
 
Πρόκειται άλλωστε για το μυθιστόρημα που χάρισε στη Χάισμιθ το Βραβείο του Ασημένιου Στιλέτου της Ένωσης Αστυνομικών Συγγραφέων της Βρετανίας. Σκηνοθέτης της ταινίας είναι ο Χοσέιν Αμινί που κάνει το ντεμπούτο του ως σκηνοθέτης, πλην όμως ήταν υποψήφιος το 1997 για Οσκαρ διασκευασμένου σεναρίου για τα «Φτερά της Αγάπης» και σεναριογράφος του «Drive». Ο ίδιος έχει διασκευάσει και το μυθιστόρημα της Χάισμιθ.

Η ταινία διαδραματίζεται στην Ελλάδα της δεκαετίας του 1960 (Αθήνα και Κρήτη) αλλά και στην Κωνσταντινούπολη και το Λονδίνο.
 
Την Αθήνα, το Ηράκλειο, τα Χανιά και το Ρέθυμνο είχε άλλωστε επισκεφθεί και η Χάισμιθ όταν ήρθε στην Ελλάδα, έναν χειμώνα στα τέλη του '50 συνοδευόμενη από τη φίλη της. Και παρ΄ όλο που δεν πέρασε καλά σ΄ αυτό το ταξίδι, επέλεξε τους συγκεκριμένους τόπους για την δράση του επόμενου μυθιστορήματός της που ήταν το «The Two Faces of January», το οποίο εκδόθηκε το 1964 (Στα ελληνικά κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Αγρα»).

Εκτός από τις πόλεις όπου κινούνται οι πρωταγωνιστές η εταιρεία ZELUS PICTURES LTD πήρε την άδεια γυρισμάτων και στην Κνωσό (έγιναν στις 28 Σεπτεμβρίου). 
Πυρετώδεις ετοιμασίες από τη ΛΑΕΓΕ.
Άλλωστε η ταινία αποτελεί μία πρώτης τάξεως προβολής της Ελλάδας διεθνώς!
Η ιστορία αφηγείται την ιστορία ενός λαμπερού, φαινομενικά, ζευγαριού, του χαρισματικού Τσέστερ ΜακΦάρλαντ (Βίγκο Μόρτενσεν) και της γοητευτικής, νεαρής γυναίκας του Κολέτ (Κίρστεν Ντάνστ), που φθάνουν στην Αθήνα το 1962 με πλοίο δια μέσου του Ισθμού της Κορίνθου.
 
Στην διάρκεια της παραμονής τους στην Αθήνα και ενώ βλέπουν τα αξιοθέατα γύρω από την Ακρόπολη, γνωρίζουν έναν νεαρό αμερικανό φοιτητή τον Ράυνταλ Κήνερ (Οσκαρ Αιζακ), που γνωρίζει ελληνικά και δουλεύει ως ξεναγός. Οι ΜακΦάρλαντ διαμένουν στο ξενοδοχείο Κίνγκ'ς Πάλας, όπου προσκαλούν τον γοητευμένο από την Κολέτ φοιτητή για δείπνο.

Από εκεί και πέρα αρχίζει η περιπέτεια. Οι ΜακΦάρλαντ δεν είναι αυτοί που φαίνεται καθώς ο Τσέστερ κρύβει ένα σοβαρό μυστικό, ότι τον καταδιώκει η διεθνής αστυνομία για απάτες. Οταν φθάνει ο καλεσμένος τους βρίσκεται μπροστά σε ένα απροσδόκητο γεγονός: Ο Τσέστερ έχει σκοτώσει, χωρίς να το θέλει έναν περίεργο αστυνομικό και ζητεί από τον φοιτητή να τον βοηθήσει. Αυτός συμφωνεί.
 
Στη συνέχεια όμως ο έρωτας του Ράυνταλ για την Κολέτ θα κάνει έξαλλο τον Τσέστερ και η σύγκρουση μεταξύ των δύο ανδρών αρχίζει. Στο μεταξύ από την Αθήνα του Κίνγκ'ς Πάλας, της Μεγάλης Βρετανίας, του Μουσείου Μπενάκη, του Μπραζίλιαν αλλά και φτηνών ξενοδοχείων της πλατείας Ομονοίας η δράση θα μεταφερθεί στην Κρήτη. Οπου και το υποτιθέμενο ξέγνοιαστο ζευγάρι θα θελήσει να δει και την Κνωσό…
 
Στην συνέχεια κυνηγημένοι διαρκώς από την Αστυνομία οι ΜακΦάρλαντ θα φθάσουν στην Κωνσταντινούπολη και εκεί θα έρθει το τραγικό τέλος στα στενά σοκάκια πίσω από το Μεγάλο Παζάρι.





Translate

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ

Αυτό το ιστολόγιο αναφέρεται στα παλιά αστικά και υπεραστικά λεωφορεία που κυκλοφόρησαν στην Ελλάδα. Δίνει ιδιαίτερη έμφαση στην ιδιωτική συλλογή των αδελφών Χάρη και Βαγγέλη Λαζαρόπουλου, καθώς και του «Συλλόγου Μελέτης της Ιστορίας των Συγκοινωνιών» με παλιά λεωφορεία, το αμάξωμα των οποίων κατασκευάστηκε από ελληνικά εργοστάσια.

This blogspot shows the old urban and long distance buses that circulated in Greece. Gives particular accent in the private collection of Lazaropoulos brothers, as well as “Association of Study of History of Transport” with old buses, the car body of which was manufactured by Greek factories.


Dieses blogspot zeigt die alten städtischen und Langstreckenbusse, die in Griechenland verkehrten. Gibt bestimmten Akzent in der Privatsammlung der Lazaropoulos Brüder, sowie „Verbindung der Studie der Geschichte des Transportes“ mit alten Bussen, dessen Autokörper durch griechische Fabriken hergestellt wurde.