Ἡ οἰκία Μιαούλη καί τό Volvo Ἠλιόπουλου

Ἕνα στιγμιότυπο τοῦ 1963, σέ ἕνα σημεῖο πού δέν ὑπάρχει πιά...

Αὐτή ἡ νύχτα μένει: Ἡ σκηνή πού ἔγινε viral ἀπό τό κοινό!

Ἡ ἐπεισοδιακὴ ἄφιξη δύο τραγουδιστριῶν ἀπὸ τὴν Ξάνθη στὸ Ἀγρίνιο μὲ τὸ λεωφορεῖο.

Ἑπτά κλίκ πού μᾶς γυρίζουν στή δεκαετία τοῦ '70

Ἀποκλειστικὲς ἀπεικονίσεις ἀπὸ τὸ «The Little Drummer Girl» τοῦ κ. Πὰρκ Τσὰν Γοὺκ γιὰ τὸ BBC.

Τέσσερις θρύλοι στό Decemberfest τῶν Busoldtimers

Μεγαλύτερη ἀπὸ ποτὲ ἡ ἐτήσια συνάντηση τῶν ἱστορικῶν λεωφορείων.

Ἀποκριάτικη συνεστίασις τῷ 1962 εἰς τήν οἰκίαν Βεργῆ

Ἡ φωτογραφία του Κλεισθένους δημοσιεύεται γιὰ πρώτη φορά, 62 ἔτη μετὰ τὴν λῆψιν της.

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΤΕΝΤΕΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΤΕΝΤΕΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

05/04/11

Χτυποκάρδια αναμνήσεων στο "843"

Άρθρο της Κατερίνας Γ. Μενεγάτου,
 Δημοσιογράφου

Μνήμες του παρελθόντος που έχουν αφήσει ανεξίτηλα σημάδια στο μυαλό και την καρδιά ξύπνησε στους κατοίκους του Πειραιά το «πράσινο» λεωφορείο που εκτέλεσε τιμήν ένεκεν δοκιμαστικό δρομολόγιο στη γραμμή «843 Πειραιάς – Πέραμα», το πρωί της Κυριακής 3 Απριλίου.

Το ιστορικό πράσινο «Volvo SB 756» ελληνικού αμαξώματος ιδιοκτησίας ΛΑΕΓΕ, Χ. και Β. Λαζαρόπουλου, οδηγό τον Σταύρο Τσαλτούμη και επιβάτες-φίλους του λεωφορείου προκάλεσε έκπληξη, απορία και θαυμασμό στους διαβάτες του κεντρικού δρόμου του λιμανιού του Πειραιά.

Τα βλέμματα των περισσότερων πρόδιδαν σκέψεις όπως, και όμως,το «πράσινο λεωφορείο» «ζεί» μετά τριάντα χρόνια! Το «843» ξανά στους δρόμους του Πειραιά… Σαν να μην πέρασε μια μέρα από το τελευταίο δρομολόγιο του!

Ιδιαίτερα φροντισμένο μηχανικά παραμένοντας στο εξωτερικό του περίβλημα ελάχιστα σημάδια του χρόνου να θέλουν επούλωση, διέσχισε τις λαϊκές συνοικίες της πόλης όπως, όταν ήταν σε υπηρεσία. Κάτοικοι των περιοχών που επί πολλά χρόνια αποτελούσε το μέσο μεταφοράς στους προορισμούς τους, το υποδέχτηκαν με συγκίνηση και ενθουσιασμό καθώς, με άνεση και χάρη έπαιρνε τις κλειστές στροφές και με μεγαλοπρέπεια κινούνταν στους μικρούς αλλά και στους μεγάλους δρόμους των συνοικιών του Πειραιά.

Οι θύμισες ξεχείλισαν από το μυαλό ανασύροντας συναισθήματα και εμπειρίες περασμένων εποχών . Πόσα ξημερώματα είχαν περάσει μέσα σε αυτό το λεωφορείο πηγαίνοντας στις δουλειές τους. Πόσα Σαββατόβραδα έτρεχαν για να προλάβουν το τελευταίο βραδινό δρομολόγιο για να επιστρέψουν στο σπίτι μετά από την έξοδο με φίλους…

Δεκάδες ραντεβού έκλειναν με το έτερο ήμισυ συγχρονισμένα με την ώρα αναχώρησης και άφιξης του δρομολογίου του «πράσινου»… Άπειρα καρδιοχτύπια αν θα τη-τον συναντούσαν στο συγκεκριμένο δρομολόγιο…

Δυσκολίες, στενοχώριες, ανεκπλήρωτους αλλά και εκπληρωμένους έρωτες, λύπες, χαρές , ελπίδες και όνειρα είχαν μεταφέρει με ετούτο το λεωφορείο. Ζωές ανθρώπων είχαν αφήσει τα ίχνη τους στον επιβατικό θάλαμο του. Ολόκληρες εποχές και γενιές διέγραψαν την πορεία τους στη ζωή μαζί του.


Σύνθεση - Δημιουργία: Παναγιώτης Τέντες

Για αρκετούς από αυτούς αποτέλεσε αιτία να ασχοληθούν με το επάγγελμα του οδηγού. Δεν ήταν λίγοι που το σταμάτησαν στην πορεία του για να μας το μαρτυρήσουν, άλλοι για να θυμηθούν όμορφες εμπειρίες ενός επαγγέλματος που έζησαν στο παρελθόν, οδηγοί της ΕΘΕΛ για να το καμαρώσουν και να φωτογραφηθούν με αυτό, καθώς αποτελεί κομμάτι της επαγγελματικής τους ιστορίας.

Εξίσου έντονη ήταν και η συγκίνηση που ένιωσαν οι θαυμαστές του λεωφορείου που ήταν επιβάτες σε αυτό το δρομολόγιο . Είχαν την ευκαιρία να νιώσουν μοναδικά γι’ αυτούς συναισθήματα που αναδύονται στο ταξίδι τους με λεωφορείο, να ζήσουν την ξεχωριστή ατμόσφαιρα εποχής που αποπνέει το συγκεκριμένο μοντέλο, να γνωρίσουν ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του, να θυμηθούν τους λόγους που αγαπούν τα λεωφορεία και τα ακολουθούν πιστά στα δρομολόγια τους…


17/11/10

Οδηγέ! Στάση, παρακαλώ!

Νοσταλγικά ταξίδια και παγνίδια του φακού
 με πρωταγωνιστές τα παλιά ελληνικά λεωφορεία...


Γράφει ο κ. Παναγιώτης Τέντες,
επαγγελματίας φωτογράφος

Δεν ξέρω πώς ακριβώς εξηγείται το ενδιαφέρον μου για παρατημένα λεωφορεία σαν φωτογράφος.

Παλιά λεωφορεία "Leyland" της ΑΣΠΑ.

Μια απλή εξήγηση είναι πως μεγάλωσα σε επαρχιακή πόλη χωρίς να έχουμε αυτοκίνητο στην οικογένεια.

Με φέρνω στο νου πιτσιρίκι να περιμένω με την μάνα μου το λεωφορείο για να πάμε στο κέντρο της πόλης. Αυτή η μετάβαση είχε πάντοτε ενδιαφέρων για μένα.

Μικρός όπως ήμουν, μάλλον εντυπωσιαζόμουν από το μέγεθος του οχήματος.

Θυμάμαι ακόμη το μπλε όχημα με τον αριθμό 1 στην κορυφή του, να έρχεται νωχελικά προς το μέρος μας και να σταματά. Ανοίγοντας τις πόρτες του με ένα θόρυβο που ακόμη αντηχεί στ΄ αυτιά μου.

Μεγάλος πια όταν τα συναντώ παρατημένα, έχοντας εκτελέσει το καθήκον τους στο ακέραιο.

Αισθάνομαι πως πρέπει να αποτυπώσω κάτι από την ιστορία που διηγούνται, ακόμη και τώρα στη μοναξιά τους. Νομίζω πως είναι κομμάτι ιστορίας για όλους εμάς που τα «προλάβαμε».

Και δεν σας κρύβω πως προς στιγμήν ξαναγίνομαι μικρός, και ξαναβλέπω το όχημα πιστό στο δρομολόγιο κι εμένα μέσα να χαζεύω τον οδηγό.

Είναι σαν να ξαναζώ μέσα τους τα παιδικά μου χρόνια κι αυτό με ευχαριστεί και ίσως και ‘κείνα ευχαριστιούνται λίγο αυτές τις επισκέψεις, ποιος ξέρει;


Ο κ. Π. Τέντες είναι επαγγελματίας φωτογράφος. Με την άδεια του αναδημοσιεύουμε μερικές από τις φωτογραφίες του… Σε ένα από τα επόμενα τεύχη του περιοδικού “Car & Truck” θα φιλοξενηθεί συνέντευξη του κ. Τέντε κι άλλα δείγματα από το πολύτιμο φωτογραφικό αρχείο του.





Translate