Πέμπτη, 22 Ιανουαρίου 2015

Παλιά λεωφορεία Λευκάδας: Αγκομαχώντας στη Σκαντζολιά (ΦΩΤΟΡΕΠΟΡΤΑΖ)

Μέσα στο Πέραμα. Εικονίζονται: Αιμίλιος Κολυβάς, Γιώργος Βλάχος (Μπαρμπούτας) και Χρήστος Φούκας.
Λεύκωμα Δήμου Λευκάδας: «Όταν υπήρχε το χαμόγελο»
Από τη Βιολέτα Σάντα

Στη δεκαετία του ‘60 τα λεωφορεία ήταν σχεδόν το μοναδικό χερσαίο μέσο μεταφοράς στο νησί. Πολλά χωριά του νησιού λόγω έλλειψης δρόμου δεν είχαν ούτε αυτή την πολυτέλεια. Κυκλοφορούσαν επίσης ελάχιστα φορτηγά. Το ταξίδι μέχρι τη Χώρα ήταν μακρινό, ολόκληρη περιπέτεια. Οι δρόμοι ήταν στενοί και χωμάτινοι όλο λακούβες και χαντάκια, σκέτοι καρόδρομοι.


Αλλά και στις αρχές τις δεκαετίας του ’70 τα πράγματα ήταν αρκετά άσχημα. Για τη διαδρομή από την πόλη μέχρι την Καρυά το χειρότερο σημείο του δρομου, ήταν στη «Σκατζολιά». Οι οδηγοί ήταν δεξιοτέχνες, -κάποιοι είχαν μάθει οδήγηση στο στρατό- χρειάζονταν να κάνουν χιλιάδες μανούβρες και «ακροβατικά» για να φτάσουν στον προορισμό τους.

Γνωστός μου θυμήθηκε ότι το 1972 –νεαρός μουσικός τότε της φιλαρμονικής- ανεβαίνοντας με το λεωφορείο στην Καρυά για κάποια εκδήλωση, στη Σκαντζολιά το λεωφορείο λόγω βροχής, άδειασε όλους τους επιβάτες για να μπορέσει περάσει τον «κάβο».

Το πρώτα λεωφορεία που θυμάμαι ήταν μυτερά μπροστά, μάρκας Mercedes ή Volvo. Ήταν ψηλά και είχαν 32 θέσεις. Τα μικρά παιδιά έπρεπε να τα σηκώνουν στα χέρια για ν’ ανέβουν. Είχαν σκάλα στο εξωτερικό που ξεκινούσε από το πίσω μέρος και έφτανε στην οροφή. Εκεί τοποθετούνταν οι αποσκευές των ταξιδιωτών. Αργότερα έκαναν την εμφάνιση τους λεωφορεία κοφτά μπροστά και πιο …προχωρημένης τεχνολογίας.

Το πλήρωμα των λεωφορείων αποτελούνταν από τον οδηγό και τον εισπράκτορα. Ο τελευταίος ήταν επιφορτισμένος με την είσπραξη των χρημάτων. Ακόμα θυμάμαι πόση εντύπωση μου έκανε, όταν είδα για πρώτη φορά τη θήκη που έβαζε τα κέρματα. Είχε ξεχωριστές θέσεις για κάθε μέγεθος κέρματος και ήταν σαν μασούρια. Κάθε κέρμα που έβαζε, έσπρωχνε το προηγούμενο προς τα μέσα. Ήταν μικρή σε μέγεθος, αλλά στα μάτια μας φάνταζε χοάνη! Τόσο ο οδηγός όσο και ο εισπράκτορας φορούσαν ένα είδος πηλήκιου, το οποία αν δεν με απατά η μνήμη μου, στο πέρασμα του χρόνου, το αποχωρίστηκε πρώτα ο οδηγός και μετά ο εισπράκτορας.

Λεύκωμα ΤΕΔΚ Ν. Λευκάδας: «Στα χνάρια του χθες».

Περιμένοντας το Πέραμα 1958, φωτογραφία βιβλιοπωλείο Τσιρίμπαση.

Αγκομαχώντας στη Σκατζολιά 1960 φωτογραφία βιβλιοπωλείο Τσιρίμπαση.
Δυτική παραλία, στη στάση 1956, φωτογραφία βιβλιοπωλείο Τσιρίμπαση.

1966, Συγκέντρωση αποχαιρετισμού ενός ζευγαριού που μεταναστεύει στα Χορτάτα, φωτογραφία Fritz Berger.
Μέσα στο Πέραμα. Εικονίζονται: Αιμίλιος Κολυβάς, Γιώργος Βλάχος (Μπαρμπούτας) και Χρήστος Φούκας. Λεύκωμα Δήμου Λευκάδας: «Όταν υπήρχε το χαμόγελο».







Translate

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ

Αυτό το ιστολόγιο αναφέρεται στα παλιά αστικά και υπεραστικά λεωφορεία που κυκλοφόρησαν στην Ελλάδα. Δίνει ιδιαίτερη έμφαση στην ιδιωτική συλλογή των αδελφών Χάρη και Βαγγέλη Λαζαρόπουλου, καθώς και του «Συλλόγου Μελέτης της Ιστορίας των Συγκοινωνιών» με παλιά λεωφορεία, το αμάξωμα των οποίων κατασκευάστηκε από ελληνικά εργοστάσια.

This blogspot shows the old urban and long distance buses that circulated in Greece. Gives particular accent in the private collection of Lazaropoulos brothers, as well as “Association of Study of History of Transport” with old buses, the car body of which was manufactured by Greek factories.


Dieses blogspot zeigt die alten städtischen und Langstreckenbusse, die in Griechenland verkehrten. Gibt bestimmten Akzent in der Privatsammlung der Lazaropoulos Brüder, sowie „Verbindung der Studie der Geschichte des Transportes“ mit alten Bussen, dessen Autokörper durch griechische Fabriken hergestellt wurde.